พูดถึงการดูหนังยาวๆ ต้องเบรกเข้าห้องน้ำ ผู้อ่านหลายคนถามว่าทำไมไม่ใช้แพมเพอร์ส

ก่อนอื่นคำสามัญของแพมเพอร์สคือ diaper (ผ้าอ้อมเด็ก)

เราใช้คำว่า Pampers เป็นคำสามัญ ทั้งที่มันเป็นยี่ห้อของผ้าอ้อมเด็ก

คล้ายสมัยหนึ่งเราคำว่า แฟ็บ เป็นผงซักฟอก

สมัยหนึ่งไปที่ร้านขายของชำ บอกคนขายว่า "ขอแฟ็บยี่ห้อ บรีส หน่อย"

คำว่า pamper ยังสามารถใช้ในความหมายว่า ดูแลใครบางคนอย่างดี อย่างทนุถนอม

เอาละ ทำไมไม่ใช้ diaper ตอนดูหนังยาวๆ

คำตอบของผมขอยืมมาจากหมอสตรีคนหนึ่งในต่างประเทศ เธอบอกว่า เธอไม่มีวันใช้ผ้าอ้อมเด็ก ตราบใดที่ยังเดินไปเข้าห้องน้ำได้

เธอบอกว่า "ขอให้ฉันยังรักษา dignity (ศักดิ์ศรี) ของตัวเองเถอะ"

เอาเป็นว่า วันหนึ่งเมื่อจำเป็นจริงๆ คงได้ใช้

เช่นวันที่ต้องขึ้นยานอวกาศไปดาวอังคาร ถอดชุดอวกาศยากมากๆ

ล้อเล่นน่า! เอาเป็นว่าถ้าจำเป็นจริงๆ เช่น ต้องเดินทางไกล เข้าห้องน้ำไม่ได้ หรือไม่มีห้องน้ำ ก็คงยอม

แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา

ตอนนี้ขอรักษา di-dignity ก่อนนะ ไม่ไหวจริงๆ ค่อยเปลี่ยนเป็น di-diaper

เคี้ยกเคี้ยก

วินทร์ เลียววาริณ
21-7-26

สมัยที่นักเขียนใหญ่ อาจินต์ ปัญจพรรค์ ยังมีชีวิต เขาเล่าว่าเขาพยายามสอนเด็กวินมอเตอร์ไซค์แถวบ้านให้เขียนเรื่องสั้น

หลายคนฟังแล้วรู้สึกขำ บางคนเห็นว่าเสียเวลาเปล่า

แต่ไม่ใช่พี่อาจินต์

พี่อาจินต์สอนคนตลอด

วันนี้มีข่าวที่หากพี่อาจินต์ได้ยิน คงยินดีอย่างยิ่ง

นั่นคือไรเดอร์ส่งอาหารคนหนึ่งในเมืองจีนได้รับรางวัลวรรณกรรมชั้นสูง (9th Lu Xun Literary Award for PoetryX

หวังจี้ปิง (王计兵) อายุ 56 เป็นไรเดอร์ส่งอาหาร

เขาใช้เวลาที่ว่างจากการส่งของ หรือรอคอย เขียนบทกวีและบทความ ลงในโซเชียลเน็ตเวิร์ก

บินต่ำ (低飞 Low Flight) ผลงานรวมบทกวีของเขาเพิ่งได้รับรางวัลวรรณกรรมของจีน

นี่ไม่ใช่รางวัลแรกของเขา

บินต่ำ เล่าเรื่องเกี่ยวกับชีวิตคนคนทั่วไป และสะท้อนชีวิตของเขา

หวังจี้ปิงเกิดในครอบครัวยากจนที่เจียงสี ออกจากโรงเรียนกลางคันเพื่อทำงาน

เมื่อไร้ประกาศนียบัตรและใบปริญญา เขาก็ต้องทำงานที่ใช้แรงกาย ในช่วงตกต่ำที่สุด เขาต้องเก็บขยะขาย

แม้กายออกแรงหาเงินเลี้ยงชีพ แต่สมองของเขาก็ออกแรงอีกแบบหนึ่ง

เขาเริ่มเขียนบทกวีในปี 2009 และเขียนต่อเนื่อง

ขณะทำงานเป็นไรเดอร์ส่งอาหาร เขาก็เขียน รวบรวมผลงานลงในโลกโซเชียล และเริ่มเป็นที่รู้จักของผู้อ่าน

ตามมาด้วยรางวัลวรรณกรรมในที่สุด

ในบทกวีชุด บินต่ำ (Low Flight) ที่ได้รับรางวัล เขาเขียนบทหนึ่งว่า "ใครเล่าบอกว่ากางปีกคือต้องบินสูง บินต่ำก็คือบิน"

บ้านเราก็มีนักเขียนหลายคนที่บินต่ำ ตัวอย่างโดดเด่นที่สุดคนหนึ่งที่ประทับใจผมมากคือ ประชาคม ลุนาชัย ผู้เคยเป็นยามเฝ้าหมู่บ้าน เขียนเรื่องสั้นตอนเฝ้ายาม

พิสูจน์ว่าเรียนสูงหรือเรียนต่ำ มีปริญญาหรือไม่มี ไม่สำคัญเท่าได้ทำสิ่งที่ปรารถนาหรือไม่

และบินต่ำหรือบินสูงก็ไม่สำคัญเท่าได้บินตามเสียงเรียกในหัวใจหรือไม่

วินทร์ เลียววาริณ
22-7-26

คำว่า 'ความสุข' เป็นคำที่ใช้เกร่อมากในการเขียนก๊อบปี้โฆษณา เช่น สุขเหลือล้ำ, สุขเหลือล้น, สุขใจเมื่อใช้...(ชื่อสินค้า) ฯลฯ

แทบจะกลายเป็นกฎการตลาดที่โฆษณาส่วนใหญ่มักแสดงภาพของคนมีความสุขที่เกิดจากการใช้สินค้า เสียงหัวเราะ รอยยิ้ม โฆษณาที่ประสบความสำเร็จเชิงตลาดมักแสดงภาพเปรียบเทียบตามกลยุทธ์ Before-After นั่นคือแสดงความทุกข์ก่อนใช้สินค้าคู่กับความสุขหลังใช้สินค้า

เมื่อตอกย้ำไปนาน ๆ ผู้คนก็เริ่มคล้อยตามว่า ความสุขซื้อหาได้

เอ๊ะ! แล้วไม่จริงหรือ?

หลายคนมีความสุขมากเมื่อได้รถยนต์คันใหม่ แต่งงาน เลื่อนตำแหน่ง เงินเดือนขึ้น ขายหุ้นได้ราคาดี ฯลฯ หากนี่ไม่ใช่ 'ความสุข' แล้วมันคืออะไร?

คำถามคือ หากรถยนต์เป็นต้นเหตุของความสุข ทำไมไม่ใช่ทุกคนมีสุขเมื่อได้รถยนต์คันใหม่?

ทั้งนี้เพราะความสุขไม่ใช่ตัววัตถุ ไม่ใช่สสาร ความสุขเป็นกระบวนการทำงานของสมอง

คนดื่มเหล้าสามารถกลบ 'ความทุกข์' ชั่วคราว เมื่อสร่างเมาทุกข์ก็ยังคงรออยู่

ความสุขแยกออกได้เป็นสองแบบ สุขพึงใจ (Happiness) กับสุขชื่นใจ (Bliss)

สุขพึงใจเป็นความสบาย เช่น การได้กินอาหารอร่อย คนรอบข้างน่ารัก แน่นอนมันรวมการได้รถยนต์คันใหม่ เลื่อนตำแหน่ง เงินเดือนขึ้น ขายหุ้นได้ราคาดี การมีคู่ครองที่ดี เป็นความพึงใจที่ผูกกับวัตถุและ/หรือสภาวะภายนอก เมื่อวัตถุหรือสภาวะภายนอกนั้นเสื่อมสลาย สุขพึงใจก็ลอกเปลือกออกเห็นตัวตนภายในคือทุกข์

สุขชื่นใจลึกซึ้งกว่านั้นมาก สุขชื่นใจซื้อหาไม่ได้ เพราะเป็นความรู้สึกและตัวตนภายใน

ขณะที่สุขพึงใจคือการรับ สุขชื่นใจคือการให้

ขณะที่สุขพึงใจคือความดื่มด่ำ สุขชื่นใจคือความเข้าใจ

การเข้าสู่สภาวะนิพพานทางพุทธ หรือซาโตริทางเซน ก็คือความเข้าใจที่ก่อให้เกิดสุขชั้นสูง อันปูฐานมาจากการรู้จักพอ

ปรัชญาพุทธสอนให้มองความสุขว่าเป็นความเข้าใจในสภาวะของตัณหา เมื่อเข้าใจก็เกิดความสันโดษ พอเพียง ชีวิตก็เรียบง่าย

ความสุขชื่นใจเกิดมาจากสติความรับรู้สิ่งต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตด้วยความเยือกเย็น ไม่ร้อนรน และสงบเสงี่ยม ทว่านี่ไม่ใช่คุณสมบัติที่ได้มาง่าย ๆ ต้องผ่านประสบการณ์ การทดสอบ และความทุกข์ โดยเฉพาะในสังคมปัจจุบันที่หล่อหลอมผู้คนให้ไขว่คว้าหาความสุขตามแนวทางที่การตลาดกำหนด ตัณหาใหม่ ๆ ถูกสร้างขึ้นตามจุดหมายแห่งกำไรสูงสุด

เนื่องจากสุขไม่ใช่สสาร การผูกตัวเองกับวัตถุนิยมจึงเป็น 'ความสุข' ประเดี๋ยวประด๋าว เหมือนไฟไหม้ฟาง มาวูบเดียว ไปวูบเดียว

วินทร์ เลียววาริณ
21-7-26

จาก ความฝันโง่ๆ
รวมบทความเสริมสร้างกำลังใจชุดที่ 2
46 บทความกำลังใจ ราคาเพียง 165 บาท = บทความละ 3.5 บาท
ถูกไม่น่าเชื่อ เหลือไม่มาก
หนังสือหมดเมื่อไร จะไม่ตีพิมพ์ใหม่แล้ว
https://www.winbookclub.com/store/detail/83/ความฝันโง่ๆ 

..........................

โปรโมชั่นพิเศษ  ชุดกำลังใจ 3 แถม 1
รอยเท้าเล็ก ๆ ของเราเอง + คำที่แปลว่ารัก + ความฝันโง่ๆ + แถม เส้นสมมุติ

Shopee : https://s.shopee.co.th/6L2v5A2zn6 

เว็บ : https://www.winbookclub.com/store/detail/218/S7%20%E0%B8%8A%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%88%203%20%E0%B9%81%E0%B8%96%E0%B8%A1%201 

ท่านที่สั่งซื้อทางเว็บและโอนเงินแล้ว อย่าลืมส่งหลักฐานไปที่อีเมล order@winbookclub.com มิเช่นนั้นเจ้าหน้าที่อาจไม่รู้ว่ามีการสั่งซื้อ หลังจากนั้นจะได้รับคำยืนยันจากสำนักพิมพ์ว่าได้รับเงิน

ในรอบหลายปีนี้ เดือนกรกฎาคมทุกสองปี หาหนังดีดูได้แค่เรื่องเดียว

ทำไม?

ก็เพราะการตลาดที่เรียกว่า The Nolan Slot

คริสโตเฟอร์ โนแลน ช่วงหลังๆ มักออกหนังใหม่กลางเดือนกรกฎาคม ทำให้ผู้สร้างหนังรายอื่นหดหัว ไม่ปล่อยหนังออกมาแข่ง

เชิญเสด็จพ่อโนแลนครองโรงหนังไปคนเดียวก็แล้วกัน

คนในวงการจึงมักเรียกว่าช่วงเวลานี้ว่า The Nolan Slot

ปีนี้ก็เช่นกัน เพียงไม่กี่วัน ไม่ทันครบอาทิตย์หลังออกฉาย The Odyssey ก็ทำเงินเกินต้นทุนเรียบร้อยแล้ว (ยังไม่รวมค่าโปรโมชั่น)

ครองโรงหนัง IMAX ทั้งโลก

ด้วยอัตราเร่งใกล้ความเร็วแสงตั้งแต่ออกสตาร์ทอย่างนี้ เชื่อว่าคงฟาดเงินเรียบ มีสิทธิ์แตะเงินพันล้าน

เดือนนี้ก็เลยเข้าโรงหนังครั้งเดียว อยู่คฤหาสน์ห้าพันล้าน ดูหนังใหม่แค่หนังอย่าง Agent Kim

ดูไปบ่นไป แต่ก็ตามดูไม่เลิก

ผู้อ่านบางคนถามว่าผมดู The Odyssey บนจอปกติหรือ IMAX

คำตอบคือจอปกติ

ไม่ใช่เพราะไม่มีเงินจ่ายนะ เงินน่ะเต็มบ้าน ใส่ตุ่มฝังไว้ในสวนหลังบ้านนับพันล้าน ยังไม่รวมทองคำอีก

แต่ดูจอ IMAX ไม่ได้แล้ว เพราะเดี๋ยวนี้ต้องเบรกเข้าห้องน้ำเสมอ โรงหนัง IMAX แต่ละขั้นสูง ขึ้นลงลำบาก

เกิดสะดุดตกลงไป หลังหัก ก็คงไม่มีใครช่วย เพราะแต่ละคนไม่อยากพลาดภาพบนจอ

กว่าหนังจะจบ ก็สิ้นใจพอดี

ครั้นจะแบกคอมฟอร์ท 100 ไปใช้ในโรง ก็เกรงใจชาวบ้านเค้า

เป็นคนมีมารยาท

ก็ดูจอปกติไปนั่นแหละ อย่าเรื่องมาก เคี้ยกเคี้ยก

วินทร์ เลียววาริณ
20-7-26

ช่วงที่คุณบริสุทธิ์เป็นผู้จัดการบริษัท งานของเขาล้นมือ จึงต้องหาผู้ช่วยคนใหม่ มีผู้สมัครจำนวนมาก

คุณบริสุทธิ์สัมภาษณ์ผู้สมัครคนหนึ่ง “ทำไมคุณติดรูปเด็กทารกในใบสมัคร?”

“อ้าว! ก็ในใบสมัครเขียนว่า ขอรูปถ่ายที่มีอายุไม่เกินหกเดือน นี่คือรูปถ่ายผมตอนอายุไม่เกินหกเดือนครับ”

..............................

คุณบริสุทธิ์ถามผู้สมัครอีกคนหนึ่ง “คุณไม่ติดรูปถ่ายในใบสมัคร แต่ติดรูปถ่ายนิ้วมือสองนิ้ว มันมีนัยอะไรหรือ?”

“ก็ประกาศบอกว่าให้ติดรูปถ่ายสองนิ้ว หนูก็เข้าใจว่าตำแหน่งนี้คงต้องเจอคนเยอะ นิ้วมือต้องสวย ไม่ใช่หรือคะ?”  ..............................

คุณบริสุทธิ์ถามผู้สมัครอีกคนหนึ่ง “ครั้งก่อนเราเรียกสัมภาษณ์ ทำไมไม่มา?”

“ก็บริษัทเลื่อนนัดนี่คะ”

“เอ๊ะ! ผมจำได้ว่าไม่เคยเลื่อนนัดใคร”

“วันนั้นหนูมาบริษัทตรงเวลาค่ะ พอมาถึงประตูหน้า มันติดป้ายว่า  ‘เลื่อน’ หนูก็เลยกลับค่ะ แล้วนัดใหม่เป็นวันนี้”

..............................

ผู้สมัครคนใหม่เป็นหญิงสาวหน้าตาสวย กิริยามารยาทดี บุคลิกดี

คุณบริสุทธิ์ถามหล่อน “เคยทำอะไรมาบ้างครับ? แล้วทำที่ไหน?”

“ก็ทำจมูกกับลักยิ้มค่ะ ทำที่เกาหลีค่ะ”

..............................

คุณบริสุทธิ์ถามผู้สมัครคนใหม่ “คุณถนัดด้านไหน?”

“ผมถนัดด้านขวาครับ”

..............................

ผู้สมัครคนล่าสุดหน่วยก้านใช้ได้ เขาได้รับเกียรตินิยมอันดับ 1 พูดจาดี คุณบริสุทธิ์ตัดสินใจจ้างเขา

“ตกลงผมรับคุณเข้าทำงาน เริ่มต้นหมื่นห้า อีกสามเดือนจะปรับให้เป็นสองหมื่น”

“งั้นผมรออีกสามเดือนค่อยมาสมัครใหม่นะครับ”

..............................

ในที่สุดก็เหลือผู้สมัครคนสุดท้ายในรายการ ชอร์ต ลิสต์ กิริยาเรียบร้อย ปล่อยตัวตามสบาย ไม่เกร็ง ไม่เครียด มีความมั่นใจในตัวเองสูง

ชื่อบนใบสมัครคือ คมกริบ คมฤทธิ์กำจร

สายตาคุณบริสุทธิ์สะดุดที่ช่อง sex ว่า “อาทิตย์ละ 2-3 ครั้ง” คุณบริสุทธิ์ยิ้มในใจ ไอ้นี่มีอารมณ์ขัน

คุณบริสุทธิ์ถามเขา “ผมคุยกับคุณมาเกือบชั่วโมง คุณมีความรู้รอบตัวสูง ท่าทางชอบเข้าสังคม จึงมีเรื่องหนึ่งที่อยากถาม”

“ถามเลยครับ”

“คุณดื่มเหล้ามั้ย?”

เขานิ่งไปครู่หนึ่ง เอ่ยว่า “กำลังอยากเลยครับ แต่แก้วเดียวพอนะครับ เดี๋ยวผมต้องขับรถกลับบ้านด้วย”

สวัสดีวันจันทร์ ขอให้มีความสุขทั้งวัน ทั้งอาทิตย์นะครับ

วินทร์ เลียววาริณ
20-7-26

.........................

จากนวนิยาย เรื่องรักของคุณบริสุทธิ์กับนางสาวภุมรี ศจีรมย์ สมถวิล จินตหรา พารัก ปักเสน่ห์ เรวดี ศรีสกาว (ใช่ นิยายชื่อยาวๆ กวนตีนอย่างนี้แหละ Who will why)

นี่เป็นนวนิยายแนวใหม่ที่นำขำขันตลกๆ ระดับ ‘ขำกลิ้ง’ 400 เรื่องมายำเป็นนวนิยาย

ค่าคลายเครียดแค่ 330 บาท เฉลี่ยขำละ 80 สตางค์ หนังสือหมดเมื่อไร จะไม่ตีพิมพ์ใหม่แล้ว

https://www.winbookclub.com/store/detail/188/เรื่องรักของคุณบริสุทธิ์กับนางสาวภุมรี%20ศจีรมย์%20สมถวิล%20จินตหรา%20พารัก%2520ปักเสน่ห์%20เรวดี%20ศรีสกาว 

โปรโมชั่น https://www.winbookclub.com/store/detail/196/แพคเกจพิเศษ%203%20in%201 

Shopee เดี่ยว https://s.shopee.co.th/1VjWGyXzed 

https://s.shopee.co.th/9A8xPCjmLp 

ท่านที่สั่งซื้อทางเว็บและโอนเงินแล้ว อย่าลืมส่งหลักฐานไปที่อีเมล order@winbookclub.com  มิเช่นนั้นเจ้าหน้าที่อาจไม่รู้ว่ามีการสั่งซื้อ หลังจากนั้นจะได้รับคำยืนยันจากสำนักพิมพ์ว่าได้รับเงิน