หกลิตร 

หากคุณคิดไปปลูกบ้านหรือหาคอนโดมิเนียมอยู่ที่ประเทศสิงคโปร์ ปัญหาหนึ่งที่คุณอาจเจอก็คือหาโถส้วมขนาดบรรจุน้ำขนาดใหญ่ไม่ได้ เพราะรัฐบาลบังคับให้ใช้แบบบรรจุน้ำน้อยที่สุด ราว 3-4 ลิตรเพื่อประหยัดน้ำ โถส้วมบรรจุน้ำหกลิตรไม่มีขาย เหตุผลหนึ่งเพราะทั้งเกาะต้องพึ่งน้ำจากประเทศมาเลเซีย

แต่การใช้น้ำ 3-4 ลิตรในการนี้อาจไม่ประหยัดอย่างที่คิด เพราะบ่อยครั้งเราไม่สามารถใช้น้ำปริมาตรแค่นี้ชำระได้อย่างหมดจด มักต้องกดชักโครกสองครั้ง เท่ากับ 6-8 ลิตร ผลก็คือใช้น้ำมากกว่าเดิมเสียอีก

เข้าข่าย เสียน้อยเสียยาก เสียมากเสียง่าย

ผมเรียนรู้จากช่างก่อสร้างว่าเรามีทางเลือกที่ดีกว่านี้ นั่นคือซื้อโถส้วมแบบหกลิตร หากอยากประหยัดน้ำ ก็ใช้ก้อนหินหรือก้อนอิฐ 1- 2 ก้อนวางในถังเก็บน้ำ หินหรืออิฐจะแทนที่ปริมาตรน้ำ ด้วยวิธีนี้เราสามารถกำหนดปริมาตรได้ตามพฤติกรรมการใช้ส้วมของบ้านนั้นๆ หากเปลี่ยนใจวันใด ก็สามารถกลับมาใช้แบบ ‘เต็มพิกัด’ ได้เสมอ

ร้านอาหารจำนวนมากประหยัดโดยการใช้กระดาษเช็ดปากแบบบางมากและขนาดเล็ก แต่ละแผ่นใช้เช็ดปากลำบากยากเย็น ลูกค้าร้อยละร้อยจึงดึงกระดาษมาใช้ทีละปึก ผลก็คือร้านนั้นเสียค่าใช้จ่ายมากกว่าเดิม

คนส่วนใหญ่มองว่าการขึ้นแท็กซี่เป็นการสุรุ่ยสุร่ายอย่างหนึ่ง เพราะราคาค่าโดยสารแพงกว่ารถเมล์หรือรถไฟฟ้ามาก แต่ไม่เสมอไป บางครั้งการขึ้นรถเมล์อาจจ่ายมากกว่าขึ้นแท็กซี่ หากเดินทางเป็นกลุ่ม 3-4 คน ค่าโดยสารแท็กซี่ต่อคนอาจถูกกว่าการขึ้นรถประจำทาง

ด้วยความเคยชิน คนเราชอบดูที่รายละเอียดจุดใดจุดหนึ่งอย่างเดียว โดยไม่ดูภาพรวม เช่นเห็นว่าใช้น้ำ 3-4 ลิตรย่อมประหยัดกว่า 6 ลิตรแน่ๆ ใช้กระดาษบางเล็กย่อมประหยัดกว่าแบบแผ่นหนาใหญ่แหงๆ ฯลฯ แต่อาจลืมดูภาพรวม เช่นพฤติกรรมของคน ไลฟ์สไตล์ นิสัย ฯลฯ ซึ่งอาจทำให้สามัญสำนึกนั้นใช้การไม่ได้

เรียกว่า ‘ฉลาด’ แต่ไม่ ‘เฉลียว’

 

นโยบายรัฐและกฎหมายหลายข้อก็เข้าข่าย ‘หกลิตร’ มองที่รายละเอียดจุดเดียวซึ่งถูกต้อง แต่ไม่ถูกทั้งหมด

การเปลี่ยนชื่อถนนสาธร เป็น สาทร มองที่จุดจุดหนึ่งย่อมเป็นเรื่องถูกต้อง เพราะเราใช้คำนี้ผิดมาโดยตลอด แต่ค่าใช้จ่ายในการเปลี่ยนชื่อนี้ (ทั้งทางภาครัฐในการทำป้ายใหม่ กับภาคเอกชนในการเปลี่ยนที่อยู่บริษัท นามบัตร กระดาษจดหมาย ฯลฯ) สามารถนำไปพัฒนาปรับปรุงถนนสาทรให้น่าเดินและปลอดภัยกว่าเดิม

เช่นเดียวกับการเปลี่ยนชื่อ ภูเก็ต ให้ถูกต้องเป็น ภูเก็จ หรือ ประเทศไทย ให้เป็น สยาม!

ถูก (ต้อง) แต่ไม่ถูก (ราคา) !

ในโลกธุรกิจโลกาภิวัตน์ที่มีการแข่งขันสูง คู่แข่งของเราอาจไม่ได้กระจุกอยู่ในตำบลเล็กๆ หรืออำเภอ หรือประเทศไทย แต่คือคนทั้งโลก ความอืดอาดแม้นิดเดียวอาจทำให้เสียโอกาสหรือแพ้ทันที

การปลูกผักสมัยก่อนอาจแข่งขันกันภายในตำบลหรืออำเภอ แต่โลกาภิวัตน์ทำให้เกษตรกรไทยต้องสู้กับเกษตรกรประเทศเพื่อนบ้านที่ปลูกผักได้ถูกกว่าไปโดยอัตโนมัติ หากไม่รู้จักมองภาพกว้าง วันหนึ่งก็อาจถูกกินโดยไม่รู้ตัว

การขึ้นค่าแรงขั้นต่ำหรือเงินเดือนข้าราชการอาจทำให้รู้สึกดี แต่ในความเป็นจริง ทุกครั้งที่มีการปรับเงินค่าจ้าง พ่อค้าก็มักขึ้นราคาอาหารและบริการรออยู่ก่อนเสมอ ดังนั้นมองภาพรวมก่อนว่า การขึ้นเงินเดือนให้ประโยชน์กับใครกันแน่

การสร้างวัดอาจช่วยบำรุงศาสนา แต่การใช้เงินทำบุญไปสร้างแต่วัตถุโดยไม่เน้นการพัฒนาพระ ก็อาจนำศาสนาไปสู่ความเสื่อมได้

การซื้อหนังสือมีคุณภาพให้เด็กอ่านแต่เล็กอาจจะดี แต่ก็ต้องระวังไม่ให้มันทำลายความชอบหนังสือ เพราะหนังสือที่อ่านยากหรือเครียดเกินไปอาจลบนิสัยรักการอ่านจากเด็กไปโดยไม่รู้ตัว

การเล่นหมากรุกหรือสนุกเกอร์เป็นตัวอย่างหนึ่งของการมองไกล คุณสมบัติการแทงลูกลงหลุมอย่างแม่นยำมิใช่จุดสำคัญที่สุด ผู้เล่นระดับเซียนต้องสามารถมองข้ามช็อต มองไกลล่วงหน้าหลายตา

นักคิด นักประดิษฐ์ นักสร้างนวัตกรรมจำเป็นต้องมีคุณสมบัติมองไกลแบบนี้

นักยุทธศาสตร์จีนโบราณ ซุนหวู่ ผู้เขียนตำราพิชัยสงครามที่เลื่องลือชี้ให้เราเห็นว่า ชัยชนะมาจากการมองไกล มองทะลุ มองเข้าใจ

องค์กรที่มีสายตามองได้ไกลแค่ ‘3 ลิตร’ ไม่มีทางประสบความสำเร็จในระยะไกลเท่าองค์กรที่มองไกลถึง ‘6 ลิตร’

แต่หากต้องการเป็นองค์กรชั้นนำที่สร้างนวัตกรรม ต้องสามารถมองไกลกว่าแค่แบบ ‘3 ลิตร’ หรือ ‘6 ลิตร’

เรื่องทุกเรื่องมีมากกว่าหนึ่งมุมให้มองเสมอ มองกว้าง มองไกล มิเพียงโอกาสที่จะเกิดปัญหาลดลง แต่อาจนำไปสู่ทิศทางใหม่ที่ดีกว่าเดิมหรือนวัตกรรมด้วยซ้ำ


วินทร์ เลียววาริณ

www.winbookclub.com

24 มีนาคม 2555


คมคำคนคม

จงเห็นสิ่งที่อยู่ไกลเสมือนมันอยู่ใกล้ และเห็นสิ่งที่อยู่ใกล้เสมือนมันอยู่ไกล

มุซาชิ
ยอดนักดาบซามูไรโบราณ
1584 – 1645

ส่งต่อให้เพื่อน :  
 
 
 
 
แสดงความเห็น
 
 
Email
 
Password
 
 
    
 
หนอนในตะกร้า (รวมบทความทั้งหมด)
 
Fine Print แห่งชีวิต
ตามทัน ‘ความเสื่อม’
Head Start
IMDb กับชีวิตที่อร่อย
1-10
บทเรียนจากงานเลี้ยงรุ่น
ทำดีในสถานการณ์ร้าย
ฟางเส้นสุดท้าย
“ล้อเล่นว่ะ!”
เบ้าหลอมทอง
ฟันเฟืองสีดำ
บทเรียนชีวิตจากซีล
บนหนทางล้างบาป
นกกระดาษกลางฝนสีดำ
ทางหนีไฟ
โลกของคนจิตตก
ฟลุก
ผีใต้เตียง
บาปกรรมของคนไม่มีหัวใจ
21 วัน
20 ปีไทยเสียเอกราชให้ความโลภ
แฮปปี้ เบิร์ธเดย์ ด.ช. ประชา ธิปไตย อายุ ๘๕
เก่งเป็นคนละเรื่องกับประสบความสำเร็จ
ภาพลวงตาในองค์กร
# ขวานหิน
จากไปอย่างสวยงาม
เหตุผลที่ตื่นขึ้นมาในตอนเช้า
รถไฟสายน้ำตา
สัญญาณจากสวรรค์
ฟีนิกซ์
Hunter-gatherer
ยืดเรื่อง
ของเล่น
“คนรวยทำอะไรก็ไม่น่าเกลียด”
จดหมายถึงเพื่อนต่างดาว ตอน : มิจฉาทิฐิ
เกย์คืออาชญากรรม!
วงจร
sidekick
กบเหลา
pH
สิงโตภูเขากับฉลาม
อาคารที่สำคัญที่สุดในโลก
บัญชี-วิต
อาชีพสุดท้าย
มักง่าย
ปลาตรงต่อเวลากว่าคน
หนึ่งชั่วโมง
A-D
เส้นสายลายชีวิต
สิ่งที่ดีสำหรับเรา
ถ่ายรูปชีวิต
ติดดอย
ธาตุแท้
ปากหนัก
คนบ้างาน
สัญชาติ : Minimalist
ราโชวาท
คนไทยทั้งปวง
หยดน้ำใสหนึ่งหยด สองหยด สามหยด...
Bad Bad Boss
ยืมหัว
ผู้ปิดบอลหลังพระ
คนมองเห็นอนาคต
แมวดำแมวขาว
เรื่องของนาจัต
เหนือเส้นชัย
ทลายกำแพง
ผ่าตัดรักษาวิสัยทัศน์
ปล่อยนะ
ข่มขืน = ประหาร?