ใกล้งานหนังสือทีไร ก็ต้องงัดปากกาทั้งหลายออกมาทำความสะอาด

ผมมีหลายด้าม บางด้ามเซ็นจนพัง บางด้ามก็คุณภาพไม่ดี

ปากกาที่ผมใช้เซ็นเป็นแบบ calligraphy หัวตัด เมืองนอกมีขายเยอะแยะ แต่ในไทย ไม่ค่อยมีคนสั่งมาขาย ไม่รู้ทำไม

เซ็นด้วยปากกา calligraphy ได้ลายเส้นสวยกว่า เพราะมีความบางและความหนาในเส้นเดียวกัน ขึ้นกับเทคนิคการตวัดปากกา

ซื้อปากกาพวกนี้ก็ต้องวัดดวงเหมือนกัน รุ่นเดียวกันแท้ๆ ความลื่นต่างกัน

เสน่ห์อย่างหนึ่งของการเป็นนักเขียนคือ สามารถเซ็นชื่อบนหนังสือที่เขียนได้!

นี่เป็นธรรมเนียมของฝั่งตะวันตก แต่ก็เข้ากับคนไทยได้อย่างดี

ในเมืองนอก เมื่อออกหนังสือใหม่ นักเขียนมักพบผู้อ่านกลุ่มเล็กๆ ในร้านหนังสือ อ่านข้อความบางบทให้ฟัง ตามด้วยการมอบลายเซ็น

ในเมืองไทย เราก็มีงานหนังสือที่ทำกิจกรรมนี้ได้ สำหรับผมไม่ชอบอ่านอะไรให้ใครฟัง ก็เซ็นอย่างเดียว

สงสารคนฟัง กลัวจะหลับ หลับกลางที่สาธารณะคงไม่งามเท่าไร

ตั้งแต่ผมเผลอมาเป็นนักเขียนอาชีพ ก็เซ็นชื่อบนหนังสือมามากมาย อาจถึง 1-2 แสนครั้ง เพราะเซ็นให้ทุกเล่ม ไม่เคยเกี่ยง

ก็มีคนถามอยู่เรื่อยว่า ลายเซ็นนี่เซ็นเองหรือเปล่า พิมพ์มาจากโรงพิมพ์หรือเปล่า

คำตอบคือลายเซ็นที่ปรากฏในหนังสือทุกเล่มของผม ผมเซ็นเองกับมือ ไม่ให้ใครเซ็นให้ ไม่มีการประทับตรายาง และโรงพิมพ์ก็ไม่ได้พิมพ์มา

ผมเซ็นด้วยหมึกสีดำ ดูเผินๆ จึงเหมือนพิมพ์มา แต่หากส่องไฟดู จะเห็นรอยกดของปากกา

บางเล่มก็มีรอยปากกากัดเนื้อกระดาษไปสัก 3-4 โมเลกุล ไปส่องด้วยกล้องจุลทรรศน์ก็ได้

ถ้าเอากระดาษไปตรวจหาดีเอนเอ ก็จะได้ดีเอนเอของผม แต่กรุณาอย่าไปโคลนนะครับ คนเดียวก็กวนตีนแย่แล้ว

เรื่องเซ็นชื่อเองนี้ผมซีเรียสมาก การให้คนอื่นเซ็นแทนนี้ ผิดจรรยาบรรณร้ายแรง โทษคือเครื่องประหารหัวสุนัขสถานเดียว

หนังสือที่จำหน่ายในเว็บ ผมเซ็นไว้ล่วงหน้า เหนื่อยแค่ไหน ก็เซ็นเองทุกเล่ม บางทีหมึกหมด ก็จุ่มเลือดตัวเองเซ็น เอ๊ย! ไม่ใช่ ชักเว่อร์

อีกเรื่องคือได้รับคำถามจากผู้อ่านอยู่เรื่อยว่า หนังสือที่บ้านไม่มีลายเซ็น เอาไปให้เซ็นได้ไหม

ได้ซีครับ อุตส่าห์แบกมา ก็ซาบซึ้งใจแล้ว

วินทร์ เลียววาริณ
21-10-26

ตี้หลง นักแสดงภาพยนตร์ชาวฮ่องกงเคยเล่าว่า ช่วงหนึ่งนักแสดงรุ่นน้องคนหนึ่งตกต่ำในอาชีพถึงขีดสุดจนรู้สึกหดหู่หมดหวัง ตี้หลงบอกนักแสดงรุ่นน้องคนนั้นว่า “ทุกคนมีท้องฟ้าเหนือหัว อย่ายอมแพ้ ทำงานให้หนักเข้าไว้ ด้วยความสามารถและความคิดสร้างสรรค์ของคุณ คุณจะประสบความสำเร็จแน่”

นักแสดงรุ่นน้องก็ทำงานหนักต่อไป และต่อมาก็กลายเป็นดาวค้างฟ้า

นักแสดงที่ท้อแท้คนนั้นคือ เฉินหลง

ตี้หลงเป็นดาราหนังดังในช่วง 1960-1970 โดยเล่นหนังคู่กับ เดวิด เจียง แทบทุกเรื่องมีคำว่า ‘ไอ้หนุ่ม’ ในชื่อไทย เช่น ดาบไอ้หนุ่ม, แค้นไอ้หนุ่ม, ฤทธิ์ไอ้หนุ่ม ฯลฯ งานแทบทั้งหมดเป็นหนังบู๊ของผู้กำกับ จาง เชอะ

เมื่อมาบินเดี่ยวเล่นหนังกำลังภายในของ ฉู่เอี๋ยน เขาก็โด่งดังไปทั่วยุทธจักรมายา แทบทุกเรื่องมีคำว่า ‘ศึก’ เช่น ศึกชิงเจ้ายุทธจักร, ศึกวังน้ำทิพย์, ศึกล้างเจ้ายุทธจักร, ศึกเสือหยกขาว, ศึกยุทธจักรหงส์บิน, ศึกเพชฌฆาตสะดึงแดง, ศึกวังค้างคาว ฯลฯ ทั้งหมดสร้างจากงานนวนิยายของโก้วเล้ง

แต่ดาวรุ่งก็มีวันเป็นดาวร่วง ความนิยมของตี้หลงเริ่มตกลงมาตามสัจธรรมของวงการบันเทิง และเช่นกัน เมื่อมีลงก็มีขึ้น วันดีคืนดี ในช่วง 1980 เมื่อ จอห์น วู จับเขาเล่นหนังคู่กับ โจวเหวินฟะ ในเรื่อง A Better Tomorrow นกปีกหักตี้หลงก็คืนชีพอีกครั้ง

เป็นนกฟีนิกซ์ที่ฟื้นจากความตาย

........................

จอห์น ทราโวลตา นักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกัน โด่งดังตั้งแต่ยังเป็นหนุ่มน้อยจากหนังเรื่อง Saturday Night Fever, Grease ฯลฯ พออายุขึ้นเลขสาม หลังจากรับบทไม่ดีและหนังไม่ทำเงินต่อเนื่อง ความนิยมในตัวเขาก็ดิ่งวูบลงมา ในช่วง 1980 ทราโวลตาตกต่ำถึงขีดสุด รำรำจะเปลี่ยนอาชีพแล้ว

แต่เขาเลือกเปลี่ยนนโยบายการทำงาน ไม่เลือกเป็นพระเอกอย่างเดียว ยอมรับบทเล็ก ๆ ที่ดี ประคับประคองมาหลายเรื่อง จนมาถึงบทมือปืนในหนังประหลาดของ เควนติน ทาแรนติโน เรื่อง Pulp Fiction เขาก็กลับมาโด่งดังอย่างแรงอีกครั้ง คราวนี้มั่นคงกว่าเก่า

มิกกี โร้ค เป็นนักแสดงอเมริกันอีกคนหนึ่งที่โด่งดังมาตั้งแต่เริ่มเข้าวงการมายาในช่วง 1970 โร้คเคยเป็นนักมวยอาชีพมาก่อน แต่มีท่าจะรุ่งในวงการมายา หลังจากเล่นหนังเรื่อง 9 1/2 Weeks เขาก็กลายเป็น เซ็กส์ ซิมโบล คนใหม่ของวงการ แต่สัจธรรมของวงการมายาไม่เคยเปลี่ยน หลังจากรับบทไม่ดีหลายเรื่องและเขาเป็นคนที่ใคร ๆ ทำงานด้วยยาก ความนิยมในตัวเขาก็ตกลงมาเรื่อย ๆ ต้องหันกลับไปชกมวย จนคนลืมไปแล้วว่ามีนักแสดงคนนี้อยู่ในโลก

ผลจากการชกมวยทำให้ใบหน้าของเขาเสียโฉมจนต้องเข้ารับการผ่าตัด สำหรับดาราหนังที่มีหน้าตาดีมาก จัดว่าเป็นคนเสียโฉมไปแล้ว เขาตัดสินใจยุติชีวิตนักมวย แต่แทนที่จะทำงานอย่างอื่น เขากลับทำสิ่งที่ไม่มีใครสนับสนุนคือหวนกลับสู่วงการมายา หลายคนสบประมาทเขาว่าไปไม่รอด แต่เขายังคงมุ่งมั่นที่จะกลับมา แน่ละคราวนี้ไม่ได้เป็นพระเอกนำ รับบทรองหลายเรื่อง

แต่ฟ้าก็เปิดในที่สุด ในปี 2005 โร้คกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้งในภาพยนตร์ของ รอเบิร์ต โรดริเกซ งานดัดแปลงนิยายภาพของ แฟรงก์ มิลเลอร์ เรื่อง Sin City เขาได้รับรางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมหลายรางวัล ไม่กี่ปีต่อมา เขาก็กลับมาเป็นพระเอกเต็มตัวอีกครั้งใน The Wrestler โดยรับบทนักมวยปล้ำที่ไม่มีสภาพของ เซ็กส์ ซิมโบล หลงเหลืออยู่ อาศัยฝีมือล้วน ๆ กวาดรางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมหลายรางวัล

เขาได้กลับคืนสังเวียนอีกครั้ง

..........................

ในบรรดานักแสดงภาพยนตร์ที่ล้มดังที่สุดและกลับมาแรงที่สุดน่าจะคือ รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์

รอยด่างของเขาคือยาเสพติดและการดื่มเหล้ามากจนเสียผู้เสียคน ในช่วง 1990 เขาต้องเข้าคุกเพราะยาเสพติดและพฤติกรรมก้าวร้าว จนในที่สุดก็ถูกผู้สร้างหนังไล่ออกจากงาน ไม่มีใครยื่นบทหนังให้เขาอีกเลย แม้แต่บทรองในหนังโทรทัศน์ เขากลายเป็น ‘bad boy’ แห่งฮอลลีวูดที่ไม่มีใครอยากยุ่งด้วย

ช่วงที่เขาติดยา ดาวนีย์บอกศาลในปี 1999 ว่า “มันเหมือนผมอมปืนไว้ นิ้วมือแตะไก และผมชอบรสของกระบอกปืน!”

ขณะที่ใคร ๆ ก็ฟันธงว่าอนาคตของเขาหมดสิ้นแล้วแน่นอน เขาก็ได้สำนึกและปรับปรุงตนเองใหม่ สู้กับใจตัวเองในการเลิกยาและเหล้า สิบปีต่อมาก็กลับสู่วงการมายา กลายเป็นนักแสดงเกรด A ไปอย่างไม่มีใครคาดถึง คนที่ล้มดังที่สุดสามารถกลับมาแรงที่สุด

เขาบอกว่า “ผมพบทางออกจากป่าทึบโดยตามรอยเศษขนมปังไปเรื่อย ๆ”

เขาเป็น ‘Iron Man’ ตัวจริง!

สำหรับนักแสดงที่มีชื่อเสียง การร่วงจากสถานะดาราเป็นมากกว่าการตกงาน มันเป็นความสูญเสียสองเด้ง เป็น ‘นกปีกหัก’ ปีกหนึ่งคืองาน อีกปีกหนึ่งคือชื่อเสียง

สำหรับบางคน การสูญเสียความนิยมทำใจได้ยากกว่าการตกงานเสียอีก ดาราหลายคนจึงพยายามรักษาชื่อเสียงไว้ทุกวิถีทาง แม้ในด้านลบ

ชีวิตก็เหมือนภาพยนตร์ เป็นเพียงมายาซึ่งเมื่อยึดติดเมื่อไร ก็ทุกข์เมื่อนั้น

เส้นกราฟการขึ้นลงของชีวิตเป็นธรรมชาติที่เกิดกับทุกคนเสมอภาคกัน ใคร ๆ ก็มีจุดตกต่ำไม่ช่วงใดก็ช่วงหนึ่งของชีวิต ไม่ว่าจะตกลงมาต่ำกว่าเส้นมาตรฐานชีวิตของตนเอง (เรียกว่า low point) หรือตกลงจนถึงก้นเหว (เรียกว่า rock bottom)

บ่อยครั้งการตกเหวไม่ใช่สิ่งที่ใครคนหนึ่งสร้างขึ้น หรือเพราะนิสัยไม่ดีของเขา แต่มาจากผลกระทบภายนอก เช่นเศรษฐกิจล่ม บริษัทเจ๊งจำต้องปลดคนออก เป็นต้น

คนที่ยอมรับสัจธรรมของการตกต่ำได้ก็ฟื้นตัวได้เร็ว บางคนจบปริญญาสูง แต่กล้าขับรถแท็กซี่หาเลี้ยงครอบครัว และค่อย ๆ หาทางลุกขึ้นมาใหม่ บางคนก็จมไม่ลง

ไม่ว่าจะปีกหักข้างเดียวหรือทั้งสองข้าง หากยังสู้ ก็มีโอกาสที่จะเป็นนกฟีนิกซ์ ฟื้นจากความตาย

ผ่านไปสี่สิบปีในวงการภาพยนตร์ ผ่านเส้นกราฟชีวิตสูงสุดและต่ำสุด ตี้หลงเข้าใจสัจธรรมของชื่อเสียงอย่างดี เขาสอนคนในวงการมายาว่า “ในวงการนี้ เธอชิมรสขมก่อน เธออาจต้องทำงานสักพักใหญ่ก่อนเห็นผล”

ฟ้าอาจมืดเป็นช่วง ๆ อาจหมองหม่นเพราะเมฆดำปกคลุม

แต่ที่แน่ ๆ คือท้องฟ้าไม่ปิดทุกวัน ฟ้ามิได้มีเมฆดำทุกวัน ฝนก็ไม่ตกทุกวัน

เพราะเมื่อชีวิตตกต่ำถึงที่สุดแล้ว ก็ไม่มีทางต่ำกว่านั้น มีแต่ขึ้นอย่างเดียว

วินทร์ เลียววาริณ
21-10-26

จาก ท้องฟ้าไม่ปิดทุกวัน 
36 บทความกำลังใจ ราคาเพียง 175 บาท = บทความละ 4.86 บาท  (ไม่คิดค่าส่ง)
หนังสือหมดเมื่อไร จะไม่ตีพิมพ์ใหม่แล้ว
https://www.winbookclub.com/store/detail/110/ท้องฟ้าไม่ปิดทุกวัน 

มีจำหน่ายใน Shopee ด้วย

ครั้งหนึ่งผมไปซื้อส้มที่ตลาดใหญ่แห่งหนึ่ง ถามคนขายว่า “หวานไหม?”

เธอตอบว่า “หวานมากค่ะ ก็เพราะมันดีจึงเอามาขายไงคะ”

กลับไปบ้าน กินส้มที่เธอบอกว่า “ก็เพราะมันดีจึงเอามาขายไงคะ” ปรากฏว่าเปรี้ยวจัด รสชาติเลวร้ายมาก กินไม่ได้ ต้องทิ้งทั้งหมด

การโกหกแบบบิดเบือนเท็จเป็นจริง หรือแก้ตัวเพื่อประโยชน์ของตัวเองอย่างนี้เรียกว่า hard lie หรือ lie

คนบ้านเราเคยชินกับคำพูดของพ่อค้าแม่ค้าทั่วไป ที่บรรยายสรรพคุณสินค้าว่า “ดีมากค่ะ” “อร่อยมากครับ” “หวานค่ะ” โดยเราไม่ได้คาดหวังว่าพวกเขาจะพูดความจริง มันกลายเป็นค่านิยมของสังคมว่า คนขายสินค้าไม่ต้องพูดความจริงทั้งหมดก็ได้

ใช่ไหมว่านี่ทำให้เราเกิดภาพฝังใจว่า การโกหกในเรื่องเล็ก ๆ เป็นเรื่องธรรมดา? แปลกไหมที่เมื่อใครคนหนึ่งไม่พูดความจริงบ่อย ๆ เรากลับยอมรับตัวตนของเขาอย่างนั้น?

อย่างไรก็ตาม การโกหกก็มีหลายระดับและสเกลต่างกัน และบางเรื่องก็เป็นพื้นที่คาบเกี่ยวระหว่างการโกหกกับศิลปะการใช้ชีวิต

บางครั้งเราอาจอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องเลือกว่าพูดจริงแล้วไม่ทำให้โลกดีขึ้น กับพูดไม่ค่อยจริง แต่โลกดีขึ้นหรือไม่เลวลง มักเกิดขึ้นกับคนที่จิตอ่อนไหวง่าย รับคำติไม่ค่อยได้

ยกตัวอย่าง เช่น เพื่อนถามว่า “รูปที่ฉันวาดสวยไหม?”

ผู้ถูกถามแม้จะรู้สึกว่ามันไม่สวยเลย แต่อาจตอบกลาง ๆ ว่า “ฝีมือคุณพัฒนาขึ้นนะ” ซึ่งไม่ได้แปลว่า “รูปนี้สวย” แต่อย่างใด

เมื่อภรรยาถามว่า “ฉันอ้วนไหม?” ถ้าตอบตามความคิดจริง ๆ คือ “อ้วนมาก” มันก็ไม่ได้ทำให้ท้องฟ้าสดใสขึ้น แสงตะวันเจิดจรัส ฝูงนกไม่ได้ร้องเพลงขับขาน ตรงกันข้าม ภรรยาอาจจะงอนในเรื่องไม่เป็นเรื่อง และอากาศในบ้านวันนั้นอาจร้อนขึ้นสองสามองศา!

คำตอบกลาง ๆ เช่น “อย่างนี้ยังห่างไกลจากคำว่าอ้วนเยอะ” น่าจะดีสำหรับทั้งสองฝ่าย

การตอบอย่างนี้คือตอบแบบคนในวงการทูต (diplomatic answer) ย่อมไม่ตรงมาตรฐานศีลธรรมของหลายศาสนา แต่การทำเพื่อซื้อความสบายใจ ไม่อยากทำร้ายจิตใจอีกฝ่ายอาจทำให้มันข้ามพ้นจากเรื่องมาตรฐานศีลธรรม สู่เรื่องศิลปะการใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน

ว่าก็ว่าเถอะ การอยู่ร่วมกันไม่ว่าประเทศกับประเทศ หรือคนกับคน ก็ไม่แตกต่างกัน

ข้อแตกต่างระหว่าง hard lie กับ white lie คือ hard lie ทำเพื่อปกป้องตัวเอง white lie ทำเพื่อปกป้องคนอื่น หรือไม่ทำร้ายจิตใจคนอื่น

หากวัดสเกลของการโกหกด้วยความยาวของจมูกพีนอคคีโอ เวลาพูด white lie จมูกอาจงอกยาวขึ้นมานิดหน่อย แต่หากเป็น hard lie จมูกก็งอกยาวมาก

การโกหกจึงอาจซับซ้อนกว่าคำสั่งห้ามโกหกในศีลห้า ข้อที่ 4

......................

อีกครั้งหนึ่งผมไปซื้อส้มในซูเปอร์มาร์เก็ต เห็นส้มยี่ห้อใหม่ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ราคาถูกกว่าส้มอื่น ๆ

ถามคนขายว่า “ส้มอะไร?”

เขาบอกชื่อส้ม “มาจากเมืองจีน”

“หวานไหม?”

เขาตอบว่า “ไม่หวานเลย เปรี้ยวมาก รสชาติก็ไม่เหมือนส้ม”

เป็นครั้งแรกที่ได้ยินคนขายบอกว่าสินค้าที่เขาขายไม่ดี!

อย่างไรก็ตาม ผมก็ซื้อส้มไปลองกินดู ปรากฏว่าเปรี้ยวจริง รสชาติแย่มาก ไม่เหมือนส้มเลย ตรงตามที่คนขายบอก

คนขายคนนี้ซื่อสัตย์จริง!

หากทำอย่างนี้บ่อย ๆ พนักงานขายคนนี้อาจถูกไล่ออกได้!

ทำให้เชื่อว่า บางทีการโกหกในเรื่องที่ไม่จำเป็นต้องโกหกเป็นแค่นิสัย! และหากคนเราสามารถสะสมคำโกหกในเรื่องที่ไม่จำเป็นต้องโกหกทุกเรื่องในชีวิตรวมกันที่ปลายจมูก จมูกของเขาอาจยาวเท่างวงช้าง!

วินทร์ เลียววาริณ
20-10-26

บางท่อนจาก มากกว่าสามสิบสอง 
49 บทความกำลังใจ ราคาเพียง 250 บาท = บทความละ 5.10 บาท (ไม่คิดค่าส่ง)
หนังสือหมดเมื่อไร จะไม่ตีพิมพ์ใหม่แล้ว

https://www.winbookclub.com/store/detail/195/มากกว่าสามสิบสอง 

https://s.shopee.co.th/9UlyhN6c1q 
โปรโมชั่นคอมโบ https://www.winbookclub.com/store/detail/196/แพคเกจพิเศษ%203%20in%201 

Shopee https://s.shopee.co.th/9UlyhN6c1q 
โปรโมชั่นคอมโบ https://s.shopee.co.th/8zpi6W2V3T 

แจ้งข่าวให้ทราบว่า Shopee มีจำหน่ายหนังสือของ วินทร์ เลียววาริณ ทุกเล่มแล้ว (ยกเว้นปกที่ไม่มีของแล้ว)

ของแท้ต้องมีตรา "OFFICIAL STORE วินทร์ เลียววาริณ"

หรือตราการ์ตูน WinBook

หนังสือทุกเล่มมีลายเซ็นนักเขียน