ชาติหน้า 

ตอนเด็กๆ ผู้ใหญ่และครูสอนให้ทำความดี เพราะชาติหน้าจะได้เกิดมาดีขึ้น คนที่เกิดมาพิการหรือยากจนในชาตินี้ ก็เพราะชาติก่อนทำไม่ดีเอาไว้ มันเป็นเรื่องของกรรม ชาตินี้คือการชดใช้กรรมของชาติก่อน ถ้าชาตินี้ไม่หล่อไม่สวย ก็เป็นผลจากชาติปางก่อน ถ้าชาตินี้เตะหมา ชาติหน้าจะขาเป๋ ทำดีเข้าไว้ ชาติหน้าจะได้ไม่ต้องชดใช้กรรมของชาตินี้ ก็เชื่อมาอย่างนั้นแต่โดยดี

ทว่าตามประสาเด็กชอบคิดฟุ้งซ่าน ก็นึกสงสัยว่าอำนาจเบื้องบนทำงานอย่างไร เตะหมาแล้วขาจะเป๋พอเข้าใจ แต่ถ้าชาตินี้เป็นหมาถูกคนเตะ ชาติถัดไปเกิดเป็นคนไปเตะหมา มันมิใช่การแก้แค้นหรือ? มิใช่การสร้างวงจรใหม่ไม่สิ้นสุดหรือ? มันแย้งกับคำสอนของพุทธอีกเรื่องหนึ่งว่า เวรระงับได้ด้วยการไม่จองเวร อีกอย่างเกิดเป็นหมามันแย่ตรงไหน? หมามากมายมีชีวิตดีกว่าคนเสียอีก

ผมไม่ได้ถามครู

นานปีหลังจากชั้นประถม เมื่อมีโอกาสศึกษางานของท่านพุทธทาสภิกขุจำนวนหนึ่งซึ่งล้วนเขียนมานานก่อนผมเกิด จึงมองเห็นเรื่องนี้ในอีกมุมมองหนึ่ง และแปลกใจที่มุมมองนี้ไม่ปรากฏในตำราของกระทรวงศึกษาธิการและการเทศนาธรรมของวัดต่างๆ

จากข้อเขียนของพุทธทาสภิกขุ พระพุทธองค์ไม่เคยทรงสอนเรื่องชาติหน้าในแบบที่เราสอนกันมา ความหมายของชาติภพในพุทธเป็นไปทางการเกิดภายในจิต (เรียกว่า จิตตุปบาท) มากกว่าชาติโดยกายภาพ

ก่อนสมัยพระพุทธเจ้านั้น ชาวชมพูทวีปเชื่อเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดมานานแล้ว ความเชื่อนี้คือ ถ้าทำดีก็เกิดใหม่ดี ทำไม่ดีก็เกิดใหม่ไม่ดี เช่น เตะหมาชาติหน้าจะขาเป๋

พระพุทธองค์มิได้ทรงรื้อถอนความเชื่อนี้ทิ้ง เพราะความเชื่อนี้ทำหน้าที่เป็นศีลธรรม ทำให้สังคมอยู่เย็นเป็นสุข แต่ทรงสอนใหม่ให้โดยใช้หลักพุทธ นั่นคือชาติโดยการเกิดทางจิต

ก็คือหลักปฏิจจสมุปบาทนั่นเอง

มุมมองนี้ทำให้เห็นภาพชัดเจนขึ้นและเป็นรูปธรรมที่นำไปปฏิบัติได้ แต่ปฏิจจสมุปบาทเข้าใจยากเกินไป เชื่อแบบเดิมง่ายกว่า การตลาดพุทธพาณิชย์ที่รุ่งเรืองทุกวันนี้ก็หากินจากความเชื่อนี้




ความจริงเรื่องชาติก่อนชาตินี้ชาติหน้านั้นมองได้หลายมุม ไม่เพียงแค่ในมุมของศาสนา

ในเรื่องสั้น ภพสุดท้าย ซึ่งผมเขียนมานานแล้ว ตัวละครเอกแปลงตัวเองเหลือแค่อณูแล้ว ‘เกิดใหม่’ หลายร้อยหลายพันภพชาติ จนในตอนจบเรื่อง เมื่อโลกของเราแตกสลายหายไป อณูตัวเขาก็ล่องลอยไปในดาราจักร ประกอบเป็นสิ่งต่างๆ จนในที่สุดประกอบใหม่เป็นสิ่งทรงภูมิปัญญาต่างดาว

ชาตินี้-ชาติหน้าในมุมมองของจักรวาลวิทยาคือสรรพสิ่งเป็นการรีไซเคิลของสิ่งที่มีอยู่ วนเวียนเปลี่ยนเปลือกไปเรื่อยๆ ตั้งแต่เมื่อจักรวาลถือกำเนิดเมื่อประมาณ 13.82 พันล้านปีก่อน

‘ชาตินี้’ เราเกิดมาในรูปแบบชีวิตแบบนี้ คือมีร่างกาย และสามารถปรุงแต่งจิตใจ ‘ชาติหน้า’ เราอาจเป็นก้อนหิน ก้อนขี้ ไม่ต้องคิด ไม่ต้องปรุงแต่งจิตใจ และชาติโน้นอาจประกอบเป็นหมาหรือหุ่นยนต์

ธาตุเหล็ก ออกซิเจน คาร์บอน ฯลฯ ที่ประกอบเป็นร่างกายเราและสมาร์ทโฟน ก็เป็นของเดิมที่วนเวียน ‘กลับชาติมาเกิดใหม่’ ตลอดเวลา

นี่คือหลักฟิสิกส์และเคมีที่พิสูจน์ได้ สรรพสิ่งประกอบขึ้นด้วยอะตอม เมื่อกายภาพหนึ่งๆ ดับสิ้น ไม่ว่าจะมีจิตหรือไม่ ไม่ว่าจะเป็นคนหรือก้อนหิน อะตอมที่ประกอบเป็นคนและก้อนหินก็จะดังแตกวง แยกกันไปประกอบใหม่ ธาตุต่างๆ ที่เคยประกอบเป็นคนอาจไปประกอบใหม่เป็นต้นไม้ ดังนี้ชาติหน้าก็มีจริง และอาจมีไม่สิ้นสุด จนถึงจุดจบจักรวาล และอาจจะเกิดใหม่ต่อในรูป บิ๊ก แบง ใหม่

นี่ก็คือการมองในมุมของจักรวาล




ชาติหน้าในมุมมองของทฤษฎีวิวัฒนาการอาจน่าสนใจกว่า ทฤษฎีที่ ชาร์ลส์ ดาร์วิน ค้นพบนี้ชี้ให้เห็นว่าสรรพสิ่งและชีวิตดำเนินไปโดยไม่มีจุดหมาย ไม่มีอารมณ์ ไม่มีความดีความเลว ไม่มีความหมาย มันดำเนินไปตามทิศทางของ cause-effect อย่างนั้นเอง สัตว์พืชที่ปรับตัวไม่ได้สูญพันธุ์ไป ที่ปรับตัวได้ก็อยู่รอดต่อมา

เชื่อไหมว่าสัตว์โลกจำนวนมหาศาลที่เราเห็นอยู่ในโลกวันนี้เป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดซึ่งเคยปรากฏตัวบนโลก สิ่งมีชีวิตกว่า 95 เปอร์เซ็นต์ในโลกสูญพันธุ์ไปแล้ว ที่ไปก็ไป ที่อยู่ก็อยู่ไป พลิกแพลงเปลี่ยนรูปแบบชีวิตกันไป มันไม่มีความหมายอะไร ไหลเรื่อยมาอย่างนี้ตั้งแต่วันแรกๆ ของโลก

เมื่อเราเห็นผู้คนหลายแสนคนตายในคลื่นยักษ์ เราเกิดความรู้สึกสังเวชสงสาร เพราะเราผูกจิตเรากับเหตุการณ์ แต่ธรรมชาติไม่มีความรู้สึกสงสาร คลื่นยักษ์เป็นผลมาจากเหตุปัจจัยต่างๆ ที่ก่อให้เกิดคลื่นยักษ์ ก็เท่านั้นเอง

ทฤษฎีวิวัฒนาการฟังดูแห้งแล้ง ไร้จิตใจ บางครั้งดูโหดร้าย นั่นเพราะเรามองเหตุการณ์ด้วยความรู้สึก แต่มันว่าตามหลักฐานที่โลกทิ้งไว้ ไม่แต่งเติม

วิวัฒนาการแห่งชีวิตทำงานตลอดเวลา ต่อเนื่องไปเรื่อยๆ ตราบที่ยังมีชีวิต หากชีวิตหนึ่งต่อยอดเป็นอีกชีวิตหนึ่งไปเรื่อยๆ เราทุกคนก็คือชีวิตแรกบนโลก วิวัฒนาการมาจนเป็นตัวเราในวันนี้ ดังนั้นมิเพียงเรามีอายุประมาณเท่าโลก เรายังไม่เคยตายจริงๆ ! ชีวิตแรกยังมีชีวิตอยู่ในตัวเรา และเราจะยังมีชีวิตอยู่ในรูปของลูกหลานของเรา เราเป็นเพียงจุดเปลี่ยนถ่ายของชีวิต โดยมีวิวัฒนาการเป็นเครื่องมือ

ลองนึกถึงต้นไผ่ มันขึ้นเป็นกอ แตกหน่อใหม่แล้วขยายวงออกไป กินพื้นที่กว้างขึ้นเรื่อยๆ กอเก่าร่วยโรยหรือ ‘ตาย’ กอใหม่ก่อกำเนิด หรือ ‘เกิด’ แต่ไผ่ทั้งต้นนี้ไม่เคยตาย เหมือนเซลล์ผิวหนังเราที่ร่วงไป เราร่างกายยังอยู่

คนก็เหมือนกัน ชีวิตแรกบนโลกขยายกอจนกระจายไปทั่วโลกในรูปแบบต่างๆ แต่ทั้งหมดยังเป็นชีวิตเดิม ต่างรูปแบบ ใช่! เราและชีวิตแรกบนโลกก็คือชีวิตเดียวกัน เรายังไม่เคยตาย สิ่งที่เราเรียกว่าความตายก็คือ ‘เซลล์’ ที่ผลัดหลุดจากชีวิตหลักต่างหาก เซลล์เก่าโรยราตลอดเวลา แต่ชีวิตหลักยังอยู่

นี่แปลว่าเราทุกคนมีอายุ 13.82 พันล้านปีเท่ากัน! ผ่านรูปแบบชีวิต (lifeform) ต่างๆ มากมายนับไม่ถ้วน

ในมุมมองของทฤษฎีวิวัฒนาการ รูปแบบชีวิตต่างๆ ก็คือ ‘ชาติหน้า’ ต่างๆ ของชีวิตนั่นเอง เราในวันนี้ก็คือ ‘ชาติหน้า’ ของสิ่งมีชีวิตในอดีต

จวบจนทุกชีวิตในโลกดับสิ้นในวันสุดท้ายของโลก จึงสามารถบอกได้เต็มปากว่าเราตายแล้ว

เมื่อไม่มีการตาย จะมี ‘ชาติหน้า’ (ในความหมายเดิม) ได้อย่างไร?

ถ้ามองในมุมวิวัฒนาการ แนวคิดเรื่องทำบุญแล้วจะได้เกิดในภพที่ดีกว่าก็สวนทางกับข้อเท็จจริงที่ว่าเราไม่เคยตาย




บางทีเรื่องชาติหน้าซึ่งเข้าท่าที่สุด และมีประโยชน์ต่อการดำรงชีวิตในโลกนี้ ในชาติปัจจุบัน ก็คือการเกิดและดับและเกิดใหม่ของจิตตามหลักคิดของพระพุทธองค์

โลกโชคดีที่มีคนอย่างพระพุทธเจ้า ทรงคิดหลักการนี้ทะลุ และเผยบทธรรมที่ค้นพบ การเข้าใจเรื่องชาติหน้าในแบบของพุทธทำให้เราอยู่ในโลกด้วยใจสงบสุข เพราะเมื่อเราคุมการก่อตัวของ ‘ชาติหน้า’ ในจิตได้ เราก็สามารถลดจำนวนชาติลงได้ ไม่มีชาติก็ไม่มีตัวตน ไม่มีตัวตนก็ไม่มีที่ตั้งแห่งกรรม ไม่มีที่ตั้งแห่งกรรมก็ไม่มีกรรม ไม่มีกรรมก็ไม่มีทุกข์ หรืออย่างน้อยก็ทุกข์น้อยกว่าคนที่ตามจิตไม่ทัน

และคนที่มีความสงบสุขทางจิตย่อมไม่ปรารถนาจะอธิษฐานขอชาติหน้าที่ดีกว่า เพราะชาติก่อน-ชาตินี้-ชาติหน้าก็คือชาติเดียวกัน และชาติที่เราเป็นอยู่ ณ ขณะจิตนี้ก็คือกอไผ่ที่สมบูรณ์ในตัวมันเอง ไม่จำเป็นต้องแสวงหาโลกใหม่ที่ดีกว่าเดิม เพราะโลกใหม่นั้นอยู่กับเราเรียบร้อยแล้ว


วินทร์ เลียววาริณ

www.winbookclub.com

6 กุมภาพันธ์ 2559


คมคำคนคม

ธรรมะมีอยู่แล้ว ไม่ต้องสร้างขึ้น ไม่ต้องวิ่งหาเพียงแต่ทำให้ปรากฏแก่จิตที่อบรมแล้วอย่างถูกต้อง เดี๋ยวนี้ มัวสร้างมัวหา เลยไม่พบทั้งที่มีอยู่แล้ว

พุทธทาสภิกขุ

ส่งต่อให้เพื่อน :  
 
 
 
ความเห็นที่ 1
sharing 06-02-2016 10:44

คนเรานี่ก็แปลก ชาตินี้แทนที่จะพยายามทำความดี ใจจะได้สบายใจ กลับมัวห่วงแต่ชาติหน้า ซึ่งมีจริงหรือไม่จริง ก็ไม่รู้ เห็นเขาบอกว่า ชาติหน้า ก็เชื่อว่ามีจริง ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็แล้วแต่คนเชื่อ และความเชื่อของแต่ละคน บังคับกันไม่ได้ 

เมื่อถึงตอนนั้น หรือ วันสุดท้ายของเรา คนที่รู้ดีที่สุดก็คือ คนที่จากโลกนี้ไป ถ้าเราปลุกคนที่ตายแล้วมาบอกว่า ชาติหน้ามีจริงหรือไม่ โลกคงไม่มีค่านิยมแบบนี้ให้คนหลงเชื่อ 

ดังนั้น การทำบุญเพื่อชาติหน้า จะได้เกิดมาดีกว่านี้ เพราะที่ไม่ดีเพราะ กรรมเก่า ที่ทำแต่ชาติก่อน เลยต้องรับกรรมเก่าที่ไม่ดีในชาตินี้ และถ้ารำรวยมีความสุข ก็พยายามทำบุญทิ้งไว้ เพื่อชาติหน้า จะได้สบายแบบชาตินี้อีก 

เรื่องพวกนี้ โดยส่วนตัวคิดว่า ตราบใดที่เรามีความรู้ มีสมองที่จะคิด เราคงจะคิดได้เองว่า ความเชื่อที่สร้่างขึ้นในสังคมไทย โดยคนไทยนั้น เป็นจริงมากน้อยแค่ไหน อะไรที่พิสูจน์ไม่ได้ แต่เราจะเชื่อก็คงเป็นทางเลือกของคนที่อยากเชื่อ

ทำไมไม่คิดว่าในอีกมุมมองหนึ่งทีว่า ในขณะที่เรามีชีวิตอยุ่ เราสู้ทำแต่สิ่งที่ดีงาม มีเงินแทนที่จะเอาไปทุ่มทำบุญ หรือไหว้พระเก้าสิบเก้าวัด เพื่อตัวเองจะได้พ้นจากกรรมเก่า หรือโชคไม่ดี หรือส่ิงชั่วๆที่ตัวเองทำ จะได้หลุดจากบ่วงแห่งความชั่่วที่ตัวเองก่อไว้

และขอให้ชาตินี้ รวยต่อไปเรื่อยๆ ไม่ว่าจะโกงเขาหรือไม่ ขอให้รวยก็แล้วกัน หรือไม่ก็ขอให้ชาติหน้า เกิดมาดี ร่ำรวย ไม่ต้องลำบาก เหมือนชาตินี่ และขอให้ไม่ต้องเกิดเป็นสัตร์ เช่น หมา นก ปลา หรืออะไรที่เราไม่ต้องการ ล้วยแล้วแต่เกิดจากความเชื่อเก่าๆทั้งนั้น

ใครที่มีเงินแทนที่จะทำบุญเพื่อตัวเอง เพื่อชาติหน้า

สู้เอาเงินไปช่วยคนที่ด้อยโอกาสด้อยการศึกษา บริจาคเงินช้วยเหลือ หรือบริจาคหนังสือที่มีประโยชน์เข้าห้องสมุด หรือแบ่งปันความรู้ให้คนที่ไม่มีโอกาสได้เรียนรู้ แค่นี้ก็มีความสุขใจแล้ว ไม่ต้องรอถึงชาติหน้า

แม้คนอื่นจะไม่รู้ว่า ความสุขใจนั้นเป็นอย่างไรก็ตาม แต่เราหรือตัวเองที่เป็นคนทำสิ่งดีๆเล็กๆน้อยๆให้เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน หรือทำในสิ่งที่ตัวเองทำได้ เปรียบเหมือนต้นไม้เล็กๆที่กำลังโต ไม่ต้องรอจนกระทั่งต้นไม้ใหญ่โตถึงทำก็ได้ เราเองก็คงจะเข้าใจว่า ความสุขใจที่ว่านั้น คือ ความสุขอย่างหนึ่่งที่เราหาได้ในชาตินี้ ชาติที่กำลังมีลมหายใจ ใช้ชีวิตอยู่ในโลกใบนี้ แม้จะไม่รู้ว่า เราจะมีโอกาสได้อยู่โลกนี้อีกนานมากน้อยแค่ไหนก็ตาม

หรือในชีวิตประจำวัน การได้แบ่งปัน ช่วยเหลือมีน้ำใจซึ่งกันและกัน เอื้ออาทรต่อกัน สังคมก็ดี เราก็จิตใจสบายเพราะได้ทำสิ่งที่ดีงาม แม้แต่เล็กๆน้อยๆก็ตาม

การสอนเรื่องคำสอนทางพุทธศาสนาผิดๆ ทำให้เราติด และยึดมั้นกันมาผิดๆ เชื่อกันผิดๆ 

 

สมัยก่อน ผู้ใหญ่หรือวัฒนธรรมไทย จะสอนว่า กินข้าว ต้องเหลือข้าวไว้หนึ่งคำ เผื่อชาติหน้าจะได้ไม่อดตาย

ไปญี่ปุ่น ต้องกินข้าวให้หมด ไม่เหลือ ไม่กินทิ้งกินขว้าง จะได้ไม่เปลืองและเสียของ นอกจากนั้น  ยังแสดงถึงความมีน้ำใจแก่คนที่ทำอาหารให้กิน ทำให้คนทำอาหารให้เรา ดีใจ ที่เห็นเรากินหมดเกลี้ยง

จากนั้นมา จึงเลือกที่จะไม่กินทิ้งกินขว้าง แบบไทย และแบบอเมริกาที่ทำอาหารแบบเผื่อทิ้ง คือทำมากจนกินกันมากเกิน ทำให้คนชาตินี้เป็นโรคอ้วนฉุ แทบทุกคน แถมยังพูดหน้าตาเฉยว่า กินไม่หมดก็ทิ้งไป เขาทำเผื้อทิ้ง เพราะกลัวจะกินไม่อิ่ม ก็แค่นั้นไม่ต้องไปห่วงมากมาย

คิดว่า เป็นค่านิยมที่เห็นแก่ตัว สำหรับประเทศที่มีอันจะกิน  ถ้าอดหยากคง ไม่พูดแบบนี้

แต่คนที่อดๆหยากๆในอเมริกาก็ยังมีอีกมากมาย ที่แสดงให้เห็นความเห็นแก่ตัวของคนที่มีอันจะกินก็ว่าได้ 

 
 
 
แสดงความเห็น
 
 
Email
 
Password
 
 
    
 
หนอนในตะกร้า (รวมบทความทั้งหมด)
 
ชาติหน้า
ผีเสื้อขยับปีก
ตามลิง
จุดรับน้ำหนัก
กลิ่นปาก
รู้เขารู้เรา
วิวาห์พาสะดวก
ชีวิตที่ครบถ้วนสมบูรณ์
ชีวิตครบเทอม
เลขมงคล
กระจกเงา
หน้าต่างบานที่สอง
คนแปลกหน้า
SEX หมู่
เครื่องเรือนแห่งชีวิต
ป้ายราคาที่ซ่อนอยู่
“ทำไม่ได้หรอก”
บนฟลอร์แทงโก้
วัววิเศษ
เข็มทิศกับไวโอลินของไอน์สไตน์
ฟอสซิลและเซน
เพชรกับกรวด
สามสิ่งที่ทำให้โลกสวยขึ้นในวันฟ้าหม่น
“ชาตินี้จะไม่เป็นลูกจ้างใครอีกแล้ว”
ของฟรี
‘ของชั่วร้าย’
จ.ด.พ.
“ภาษาไทยกด 1, for English please press 2”
รากแก้ว
เล่นคำรัก
ภูเขาลูกเดิม
Depth of Field
SLOW life
วินทร์-วินทร์ Situation (12.2)
วินทร์-วินทร์ Situation (12.1)
วินทร์-วินทร์ Situation (11)
วินทร์-วินทร์ Situation (10.2)
วินทร์-วินทร์ Situation (10.1)
วินทร์-วินทร์ Situation (9.2)
วินทร์-วินทร์ Situation (9)
ยางรถยนต์
นามเทศแปลงไทย
วินทร์-วินทร์ Situation (8)
วินทร์-วินทร์ Situation (7)
วินทร์-วินทร์ Situation (6)
วินทร์-วินทร์ Situation (5)
วินทร์-วินทร์ Situation (4)
วินทร์-วินทร์ Situation (3)
วินทร์-วินทร์ Situation (2)
วินทร์-วินทร์ Situation (1)
เลือดสีแดงบนเสื้อสีน้ำเงิน
ลืมตีน
ฝังร่างในฟากฟ้า
Creativity (9)
Creativity (8)
Creativity (7)
Creativity (6)
Creativity (5)
ปีเปลี่ยนทิศ
Creativity (4)
Creativity (3)
Creativity (2)
Creativity (1)
คู่มือดูหนัง Interstellar (2)
คู่มือดูหนัง Interstellar (1)
ปลาตัวแรกที่ว่ายในสนามฟุตบอล
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 19
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 18
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 17
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 16
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 15
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 14
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 13
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 12
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 11
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 10
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 9
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 8
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 7
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 6
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 5
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 4
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 3
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 2
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 1
กบในหม้อน้ำ
วิชาที่ไร้ประโยชน์
ใต้เงาของคนอื่น
สร้างปัญหามาแก้
ไซ่ง่อนรำลึก
เสียงเพลงในกองขยะ
ขนมสอดไส้
สัญญาณจากสวรรค์
ระหว่างทางสู่ความสำเร็จ
ผักชี
งานฝีมือ
ห้องสามห้อง
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (9)
มนุษย์หมาป่า
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (8)
มีแผน v.s. วางแผน
นาฬิกาทราย
เนื้อคู่
หนึ่งในสามพันล้าน
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (7)
เครื่องกรอง
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (6)
เมียเก่า
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (5)
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (4)
ส.ค.ส. 2557 : ข้อแม้ของความสุข
สนับสนุนปฏิวัติด้วยรถถัง!
กล่องใส่ภูเขา ต้นมะพร้าว ทะเล เรือ หาดทราย
ไม่มีเงินไม่ต้องใช้
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (3)
ป้อมตำรวจ
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (2)
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (1)
เรื่องน่าอัศจรรย์
ฉี่ไม่เข้าเป้า
ไดโนเสาร์หลังบ้าน
ยาเม็ดสีฟ้ากับยาเม็ดสีแดง
ระนาบที่สี่ของชีวิต
บนกับล่าง
เด็กเวร
ภาพเบลอ
กรอบของสนามเบสบอล
ตับหมู
ทุกข์ทบต้น
หนึ่งปีมี 400 วัน หนึ่งวันมี 22 ชั่วโมง
ซอมบี้
Fake!
ปลาปีนเขา
มนุษย์พิเศษ
บทเรียนหลังพวงมาลัยรถยนต์
นักเดินทาง
บุญสำเร็จรูป
ขนมจีบ
สมการชีวิต
100 เรื่องแปลก
โลกคู่ขนาน
ตายก็ตาย รอดก็รอด
เดินเท้าไปโรงเรียน
ความคิดกำหนดชะตาชีวิต
คนโชคดี
เปลี่ยนกระถาง
ฟีนิกซ์
วันเกิดปีที่ 3,500,000,000
นาฬิกาของนกฮูก
อิฐทีละก้อน
เดาสร้างทุกข์
ปิศาจในตัวเรา
หนังพากย์
กระถางเปล่า
นอนหลับ กินข้าวอร่อย
iJOBS
เศษสตางค์
ตลกอันตราย!
บ้านแตกเพราะ สตีฟ จ็อบส์
แตะหัวใจ
เมื่อหัวใจเต้นครั้งที่ 15,000,000,000
ชั้นดิน
ตอไม้
ฟ้าถล่ม
สายดิน
คุณค่าของชิ้นส่วนเล็กๆ
ยาใจ
ยอดฝีมือทำเก้าอี้
ด้านที่มองไม่เห็น
กำแพงขวางรัก
LAT
อาหารหมู
3G
“โลกไม่ยุติธรรมเลย”
ภาษาแผ่นดิน
แม่น้ำแสงจันทร์
ยานเวลามีจริง!
ช็อกโกแลตยัดไส้
ของพิเศษ
รักวัวให้ผูก รักลูกให้ IPAD
ทหารผ่านศึกกับเด็กชายขาพิการ
ตัวขี้เกียจ
ประกันใจตลอดชีวิต
ตาไม่ถึง (2)
ตาไม่ถึง (1)
ฟาดดาบ
ท้องฟ้าไม่ปิดทุกวัน
ไฟปรารถนา
ในห้วงเหวของความตาย
แก้บน
หนึ่งวันของเมย์ฟลาย
กาลเทศะกับการใช้ชีวิตอย่างมีความงาม
ปลาที่ไม่ยอมขึ้นบก
หัวใจที่ไม่จมน้ำ
สะฮารา
แดดเที่ยง
รองเท้ากับแซกโซโฟน
โซดา
คนหัวใจเหล็ก
ลายมือ
ทุดง!
แลคโตบาซิลัส
หกลิตร
ครัวสุข ตอน สลัด
GPS
This is the latter.
พู่กันของ จุก เบี้ยวสกุล
Bad hair day & On the job training
Connection
Backfire
รถยนต์ใต้สะพาน
ทำดีไม่ได้ดี
Will I do it again?
หนอนในแอปเปิล
Grow old gracefully
ชีวิตย้อนคืน
46 วินาที
มีดีต้องอวด?
Mediocrity
อาย
It will pass.
สัมผัสพิเศษ
เครื่องมือชิ้นสุดท้าย
หัวใจใต้จุดเยือกแข็ง ตอน 2
หัวใจใต้จุดเยือกแข็ง ตอน 1
เด็กโง่
ขอบเขตความรักของพ่อแม่
ก่อนถึงเส้นตายรัก
หัวบันไดแห้ง
ตัด-หั่น-เจี๋ยน
ฉันกับเรา
สองปีกและตรวน
ผิดที่
ผู้หญิงของขงเบ้ง
เสื่อผืนหมอนใบ
somebody-nobody
เจ็ดชั่วโคตร
วิศวกรรมแห่งชีวิต
ยี่สกที่ไม่ยอมกินเบ็ด
เสิร์ฟกาแฟเจ้านาย
Dum spiro, spero
Between the devil and the deep blue sea
decoy
ปะติรู-ป-ระชาธิปไตย!
I Do a Dream
พื้นที่เสื่อมโทรม
White Lies
Homesick
ตุ๊กตาล้มลุก
ด่านรัก
Swinging!
วันนรก
บริหารเวลา
นิทานเรื่อง จีนกับใบมะขาม
บทความสัมมนาซีไรต์ 1999
ซีอีโอชีวิต
มุมงดงามที่เหลืออยู่
ฟุกุชิมะ 50
ตะกอนก้นแก้ว
สมมุติว่า...
จงทำชั่ว!
ฮะจิโค, รุสวอร์ป และ บ๊อบบี้
เกจ์น้ำมัน
ความฝันริมถนน
เถรตรง
15 Minutes of Fame
อำนาจของเสียงหัวเราะ
acquaintance
The end justifies the means
นิยายประหลาด
ปอดแหก
ก้นเหว
เสียงของหัวใจ
จูบตีน
สองมือเล็กๆ ของเราแต่ละคน
ชีวิตติดกับ
ปาฏิหาริย์ของจุดสีฟ้าอ่อน
ฟองน้ำ
Shit happens!
ริบบินสีเหลืองบนต้นไม้
เสียงไวโอลินที่ไม่มีใครได้ยิน
ช่องโหว่
“แล้วไงล่ะ?”
แรงดึงดูด
No life!
ตั๋วรถไฟครึ่งราคา
พลังของความพลิกแพลง
เดี๋ยวนี้!
คู่แท้
ยาวิเศษ
บทเรียนนอกตำรา
เปลือกนอกกับแก่นใน
Reset
อารมณ์ขันกันกระสุน
กระดุมเม็ดแรก
เซลล์ใหม่
โรจน์แม็พ
ของขวัญวันอังคาร
ปีกแห่งพระปรีชาชาญ
แตงโมสี่เหลี่ยม
ห้องเรียนของวั่นเล่าหยัง
ธรรมะในห้องน้ำ
สื่อสาน
ลูกปลาในแอ่งน้ำ
ไม้คาน
ยึด sub !
ศาสนาผี
จดหรือไม่จด?
เครื่องมือวิเศษ GT 200
ราคาคุย
เม็ดเกลือแห่งอหิงสา
ดาวอังคารเหนือต้นเชอร์รี
หลุมอากาศ
สื่อสังวาส 3
สื่อสังวาส 2
สื่อสังวาส 1
อยากให้คนอื่นจดจำคุณอย่างไร?
เสือกับหน้ากากมนุษย์
Blessing in Disguise
สวนสัตว์ (จบ)
สวนสัตว์ (1)
เสียดายที่...
เสียงบ่นของคนทำหนังสือคนหนึ่ง (3)
เสียงบ่นของคนทำหนังสือคนหนึ่ง (2)
เสียงบ่นของคนทำหนังสือคนหนึ่ง (1)
ก่อนที่ไฟจะดับ
ของหวาน
คนตาบอดในฤดูใบไม้ผลิ
เด็กหญิงที่สวยที่สุดในโลก
ป้ายสต.
ความบังเอิญที่น่ารื่นรมย์
ชื่อเสียงกับความสุข
ออมสินเวลา
ยานเวลากับเครื่องมือพยากรณ์อากาศ
ประชดชีวิต
แอ๊ปเปิ้ลสีแดง
เครื่องมือ
When it rains, it pours.
ดร. เจคเคิล กับ มิสเตอร์ไฮด์
จุดเล็กๆ จุดหนึ่ง
ผัดไทยหนึ่งนาทีครึ่ง
เล่นให้จบเกม
แว่นตาดำ
คำบวกคำลบ
ล้มแล้วเหยียบ
มาราธอน
มองกว้างมองไกล
พ่ายแพ้อย่างสง่างาม
ชายผู้ระเบิดปรมาณูหล่นใส่หัวสองหน
ชาติมีราคาเท่าไร?
ความงามของความเงียบ
เช็กช่วยชาติ
ทูนอิน
รักข้ามพรมแดนสงคราม
เมืองขี้เมา (2)
เมืองขี้เมา (1)
ตุ๊กตาล้มลุก
สมุนไพรอันตราย 13 ชนิด
ตายอย่างหมดจด
เห็นมดเท่าช้าง
ถุงกาแฟ
ผงซักฟอก
พิษทางใจ
มากคนมากความ
เราควรรื้อถอนโครงสร้างของละคร 'น้ำเน่า' หรือไม่?
ปาร์ตี้ชีวิต
รักตัวเอง
แผ่นดินของเรา
หนทางสายที่สอง
ก่อนขึ้นเขาสูง
คนละเรื่องเดียวกัน
อกหักดีกว่ารักไม่เป็น?
อาตี๋สักมังกร
แผนที่โลกกลับหัว
เมื่อถูกถีบลงน้ำ
แก้มอีกข้างหนึ่ง
วิกฤติกับโอกาส
ฉัพพรรณรังสี
ปากมีไว้เพื่อ...?
ข้าวผัด
ชีวิตพอเพียง
ในแสงสุดท้ายของวัน
วาบหวิววิทยาลัย
คุณค่าของชีวิต ตอน 4 (จบ)
คุณค่าของชีวิต ตอน 3
คุณค่าของชีวิต ตอน 2
คุณค่าของชีวิต ตอน 1
เลขนำโชค
คนเราสามารถเป็นคนดีโดยไร้ศาสนาได้หรือไม่?
ท้องฟ้าเป็นผู้ชาย ดวงดาวเป็นผู้หญิง
คนใบ้ในห้องเรียน ตอนที่ 2
คนใบ้ในห้องเรียน ตอนที่ 1
คนจนห้ามท้องเสีย
ตบกะโหลกพระ
ในฤดูหนาวอันแสนนาน
ศูนย์แคลอรี
คำขอโทษ
เครื่องมือชิ้นหนึ่ง
เราสามารถก้าวไปถึงสังคมอุดมคติได้หรือไม่
เส้นโค้ง เส้นเว้า กับเส้นหยัก
โรคติดต่อ
วันที่ 1 มกราคม
แผลเป็นของ คิม ฟุก
แบบสอบถามชีวิต (3)
เสียงสุดท้ายให้โลกได้ยิน
แบบสอบถามชีวิต (2)
วนิดา
แบบสอบถามชีวิต (1)
ผลไม้วิเศษ
ผู้หญิงขอผู้ชายแต่งงาน
อำนาจเหนือธรรมชาติจะนำพาสังคมไทยไปถึงไหน?
คนอารมณ์ดี
หัวใจที่ชายแดน
ว่าด้วยความ 'เพอร์เฟ็ค'
เรื่องของ J
เครดิตกับภาพลักษณ์
อาชีพ : แม่บ้าน
หัวใจ Y
‘ฮาร์ท’ กับ ‘เฮด’
ย้อนกลับสู่ความเป็นระเบียบ
สุญญากาศ
เคียงไหล่ลูกน้อง
แมวที่ริมฝั่ง
รับ-ไม่รับ ร่างรัฐธรรมนูญ (แห่งชีวิต)
‘คิดได้ไง’ กับ ‘คิดโง่ๆ’
ปฏิทินจักรวาล
คุณค่าของของทรัพยากร
ทาสของชื่อเสียง
จากความว่างเปล่าสู่ความว่างเปล่า
ความคงอยู่ของความมืด
จตุ-calm
บุญคุณกับกตเวทิตา
ลมปราณแห่งปัญญา
คนที่ไม่มีวันแก่
หมาเยี่ยวรดภูเขาทอง
ปากที่เสกศิลป์
คนวิ่งชีวิต
ผู้หญิงผมขาวที่นั่งแถวหน้าสุดในห้องเรียน
ไวโอลินกับหมีแพนด้า
ในตอนจบวัน
สิ่งที่เรามีเหลืออยู่
ปีกหัก
เข็มทิศกับไวโอลินของไอน์สไตน์
ถึงจะเดินถอยหลัง ก็ยังต้องออกแรง
เสน่ห์ของความเรียบง่าย
ล้มแล้วลุกขึ้นมาโลดแล่นต่อไป
การมีชีวิตอยู่อย่างมีชีวิต
ไฟดับห้านาทีในหัวใจ
นางสาวมารยาท
0 นาทีก่อนเที่ยงคืน
บทเรียนที่โรงเรียนไม่ได้สอน
หมาแย่งก้อนเนื้อ
ผู้ไม่เคยยอมแพ้ต่อชะตากรรม
น้ำท่วมทุ่ง
โลกที่ไร้สิ่งกีดขวาง
ปัญหารัก
วิตามินชีวิต
มาจากอากาศธาตุ
ยิ่งน้อยยิ่งมาก
ปาฏิหาริย์แห่งการใช้สติและปัญญา
Happy Ever After
มือหยาบกร้านที่สานเก้าอี้ไม้ไผ่
นิสัยเสียที่เรียกว่า วิตก
รสชาติของชีวิต
ไม่มีวันยอมแพ้
ของปลอม
ริมแม่น้ำ
ฤดูกาล
อาซ้อกับหมูในอวย
ผลของการพยายามเอาใจทุกคน
นังอิจฉา
ความตายคือความรัก
บนโต๊ะอาหารเช้า
เบื้องบนมีแสงอาทิตย์และแสงดาว
รอยเท้าข้างเดียวของลีนา
รถไฟสองขบวน
การรอคอยของ ลี อัง
จุดฝันในม่านมืด
คุณค่าของกระดาษแผ่นหนึ่ง
ไกลกว่าที่ตามองเห็น
เสน่ห์ร้อยเปอร์เซ็นต์
คนที่เต้นรำที่หัวใจ
เบื่อคนบ่น
คนไม่ยอมแพ้ที่ปลายทางโลก
นางในฝัน
หนึ่งก้าวถัดไป
วันไม่ดี
เด็กสาวแขนขาดที่สี่แยก
ความฝันที่เก็บไว้ในลิ้นชัก
สิ่งที่ใครก็เอาไปจากเราไม่ได้
ในแสงสลัว
หลุมดำ
โอกาสที่สอง
โลกใบเล็กของ กนกพงศ์ สงสมพันธุ์
วันเสียตัว
สุขพึงใจกับสุขชื่นใจ
อีแก่ที่ไม่มีใครต้องการ
อนุภาคที่มีวิถีชีวิตของมันเอง
ก้าวย่างแรก
ฮีอา ลี กับนิ้วทั้งสี่
รูบนกำแพงกั้นน้ำ
เสียงที่ไม่มีวันจางหายไปจากโลก
น้ำพุศักดิ์สิทธิ์
ไม้กางเขน
ความฝันโง่ๆ
ความดีความชอบ
กราบสามีก่อนเข้านอน
ชีวิตที่ดี
กลางสายฝน
สัตว์ประหลาดในโลกที่แสนสวยงาม
ทางเลือกของหัวใจ
เส้นตายกับคำท้าทาย
ยืนด้วยเท้าของตนเอง
จรรยาบรรณ
วิปริตธรรมชาติ
ยาขม
เข็มทิศ
วันแห่งความหวัง
Perception - Reality
ดีทอกซ์
รังที่สร้างด้วยรัก
บทเรียนที่สูญเปล่า?
ไหว้สัตว์ตาย
เนรคุณธรรมชาติ?
โลกของไอ้แก่
การศึกษากับปัญญา
ตัวกูของใคร
รักคนอื่นหรือรักตัวเอง?
บทเรียนจากตะกร้า
บทเรียนจากความเชื่องช้า
วิบัติสมมุติ
"ถ้ารู้อย่างนี้จะไม่..."
เจตนาดีกับลมปาก
งานใหญ่กับงานยิ่งใหญ่
ต้นรักในหัวใจ
ทวนน้ำ
ขนาดของหัวใจ
ไม้ผลัด
ส้มเปรี้ยวกับส้มหวาน
คนที่สิบเอ็ด
คำสุภาพกับมารยาทที่แท้
ก่อนเปลือกตาจะปิด
"ช่างมัน ฉันไม่แคร์"
ถ่ายน้ำมันเครื่อง
อภัยทาน
วันแห่งความรัก
ของใหม่
สองข้างทางสู่เส้นชัย
คนตาบอดบนสะพานแคบ
คุณค่าเล็ก ๆ ของตัวไร้ประโยชน์
งานทรมานกับงานในฝัน
สายน้ำกับความตาย
มาสาย-กลับดึก
31 ธันวาคม
ลอกคราบจากภายใน
กบเลือกงาน
ไม้แข็งกับไม้อ่อน
ไส้เดือนกับมังกร
ขาวกับดำ
ประโยชน์ของความไม่มี
รอยเท้าเล็ก ๆ ของเราเอง
เติมน้ำใสใส่หัวใจ
เปลือกของสุภาพชน
สายรุ้ง
Expiry Date
นาฬิกา
เสียน้อยเสียยาก
กติกา
ก็แค่ความไม่สะดวกเล็ก ๆ
ความยาวของหนึ่งวินาที
ข้างกำแพงสงคราม
ส่วนเกิน
เพลงรัก
อหิงสา
คนแก่ในสวนสีเขียว
ความอึด
The Evil Thing?
ความฝัน
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Warning: mysql_close(): 2 is not a valid MySQL-Link resource in /home/winbookc/domains/winbookclub.com/public_html/article.php on line 783