Creativity (9) 

ออกจากโลก ‘เซมเซม’



เรื่อง ขอสมัครงาน

เรียน กรรมการผู้จัดการ

เนื่องจากกระผมอ่านหนังสือพิมพ์ xx ฉบับวันที่ xx เดือน xx ปี xx ทราบว่าบริษัทท่านต้องการตำแหน่ง xx กระผมสนใจตำแหน่งดังกล่าว จึงเขียนจดหมายมาสมัคร

กระผมเรียนจบจากคณะ xx มหาวิทยาลัย xx จบด้วยเกรด 3.75 เรียนดีมาโดยตลอด กระผมมีสุขภาพแข็งแรง ทำงานหนักได้ กระผมมีงานอดิเรกคือ xx

กระผมแนบใบส.ด. 8 แสดงการผ่านพ้นพันธะทางทหาร ใบทรานสคริปต์ รูปถ่ายหน้าตรงขนาดสองนิ้วสองใบ สำเนาทะเบียนบ้าน สำเนาใบขับขี่

กระผมหวังว่าท่านคงเรียกผมไปสัมภาษณ์ เพราะกระผมอยากทำงานที่บริษัทของท่านมาก

ขอแสดงความนับถืออย่างสูง

ลงชื่อ

xxx


นี่เป็นโครงสร้างของจดหมายสมัครงานที่ใช้กันสมัยที่ผมยังเป็นเด็ก จนกระทั่งวันนี้ก็ยังใช้กันอยู่ โครงสร้างจดหมายสมัครงานกลายเป็นกติกาหรือมรรคที่พึงปฏิบัติ เช่นเดียวกับมารยาทบนโต๊ะอาหาร ช้อนวางฝั่งขวา ส้อมฝั่งซ้าย แก้วน้ำฝั่งขวา ไวน์ขาวเสิร์ฟพร้อมปลา ไวน์แดงเสิร์ฟกับเนื้อ ฯลฯ เรามีแม้กระทั่งคู่มือการเขียนจดหมายสมัครงานแบบต่างๆ แค่ก๊อบปี้ เปลี่ยนชื่อองค์กรที่จะสมัครงาน ก็ใช้ได้แล้ว

การคิดว่า “ทำยังไงจึงจะถูกตามกฎ” กลายเป็นกรอบคิดที่ทำให้เราติดนิสัยสร้างกล่องมาครอบหัวโดยไม่รู้ตัว ยังมีกรอบ ‘มรรคที่พึงปฏิบัติ’ แบบนี้อีกมากมายนับไม่ถ้วน

ลองคิดดูว่ามีจดหมายแบบนี้กี่ฉบับในการรับคนแต่ละครั้ง สมมุติว่ามีจดหมายสมัครงานแบบนี้ 1,500 ฉบับเหมือนกันหมด ผู้กรองจดหมายรอบแรกจะทำอย่างไร วิธีที่นิยมก็คือวัดกันที่เกรด เช่น ใครที่ได้เกรดต่ำกว่า 3.5 ก็ทิ้งใบสมัครลงตะกร้าเลย กระบวนการคัดแบบนี้อาจทิ้งคนสมัครคุณภาพไปโดยไม่รู้ตัว

ขณะที่เราถูกสอนให้เป็นตัวของตัวเอง สร้างทางของตนเอง มีเอกลักษณ์ของตัวเอง อีกทางหนึ่งเราก็อาจติดนิสัยเดินตามกรอบโดยไม่รู้ตัวเหมือนกัน นี่ไม่ใช่ความผิดของใคร มันเป็นระบบอย่างนี้ แต่หากริจะเป็นคนสร้างสรรค์ ก็ต้องกล้าตั้งคำถามว่า ทางสายหนึ่งๆ ที่เราปฏิบัติอยู่เป็นกรอบหรือไม่ เปลี่ยนแปลงได้หรือไม่ ควรเปลี่ยนแปลงหรือไม่ แต่ก็ต้องเข้าใจว่าไม่ทุกกรอบที่ต้องเปลี่ยนแปลง

การเขียนจดหมายสมัครงานเป็นเพียงตัวอย่างหนึ่งในภาพยึดติดหลายอย่างของเรา เราถูกฝังหัวมาว่าใบสมัครงานต้องซีเรียส เป็นทางการ มันกลายเป็นกรอบคิดอย่างหนึ่งขององค์กรธุรกิจ และองค์กรใดที่ยังคิดแบบนี้ ก็จะเป็นหนึ่งในองค์กร ‘เซมเซม’ จำนวนนับไม่ถ้วนซึ่งเดินตาม ‘สิ่งที่ถูก’ เดินตามวัฒนธรรมองค์กร ‘เซมเซม’ และยากจะสร้างสรรค์นวัตกรรม เพราะ - หากใช้คำของ อาร์เธอร์ ซี. คลาร์ก - นวัตกรรมเกิดขึ้นได้จากการเดินเข้าไปในพื้นที่ของความเป็นไปไม่ได้

ข้อมูลในจดหมายเบื้องต้นแค่บอกว่าผู้สมัครคนนั้นเรียนอะไรมา แต่ไม่ได้แสดงว่าให้เห็นว่าเขาแตกต่างจากผู้สมัครอีก 1,499 คนที่เขียนมาเหมือนกันหมด สิ่งที่เราควรถามตัวเองคือ มีทางอื่นอีกไหมที่จะสื่อสารเดียวกัน แต่ด้วยกลวิธีที่ทำให้เราโดดเด่นออกมาจากกลุ่ม ‘เซมเซม’ และบรรลุเป้าหมาย

จดหมายคือการสื่อสารอย่างหนึ่ง ศิลปะก็คือการสื่อสารอย่างหนึ่ง ดังนั้การเขียนจดหมาย ก็สามารถกระทำอย่างสร้างสรรค์ได้

แน่ละ จดหมายสมัครงานสำคัญมาก เป็นการสื่อสารครั้งแรกระหว่างผู้สมัครกับผู้ว่าจ้าง อาจเพราะเหตุนี้ คนและองค์กรจำนวนมากมีกรอบคิดฝังหัวว่าใบสมัครงานต้องซีเรียส ใบสมัครที่แปลกออกไปถูกมองว่าผู้สมัครเป็นคนไม่จริงจัง ทำงานเล่นๆ แต่จริงหรือ? คำตอบคือ มีแต่องค์กร ‘เซมเซม’ จึงปฏิเสธจดหมายสมัครงานแบบไม่เดินตามกรอบ

ในโลกของความจริง ในสายตาของผู้ว่าจ้าง เกรดสูงไม่ได้รับประกันว่าผู้สมัครจะเหมาะกับงานหรือทำงานเป็น ในโลกของความจริง องค์กรที่มีบทบาทจริงๆ ในการสร้างโลก ต้องการคนที่มีความคิดสร้างสรรค์มากขึ้นเรื่อยๆ เพราะมันเป็นเครื่องมือสำคัญขององค์กรในการแข่งขันในโลกธุรกิจ

หากไม่สามารถใช้วัดความคิดสร้างสรรค์ ต่อให้เรียนจบคณะวิชาสร้างสรรค์ด้วยคะแนน 4.0 ก็ไม่ได้รับรองเสมอไปว่าใครคนนั้นมีความคิดสร้างสรรค์ การรับคนเข้าทำงานในวงการสร้างสรรค์จึงต้องดูที่คนและวิธีคิดของเขามากกว่าใบเกรด และการดูแบบนี้ ด่านแรกก็คือจดหมายสมัครงาน หากคนที่สมัครงานสายสร้างสรรค์ไม่สามารถสื่อสารสำเร็จในวันแรก ในจดหมายฉบับแรก ก็อาจเท่ากับว่าเขาล้มเหลวในการสื่อสาร



จดหมายสมัครงานจำนวนมากเดินทางไปไม่ถึงมือผู้บริหาร เพราะไม่ผ่านด่านเลขานุการหรือเจ้าหน้าที่ผู้รับจดหมาย และบ่อยครั้งพวกเขาก็มองไม่เห็นศักยภาพของผู้สมัคร มักใช้เกรดเป็นตัวตัดสินทิ้งจดหมายสมัครงานฉบับหนึ่งหรือไม่ เช่นเกรดไม่ถึง 3.0 ก็ไม่รับพิจารณาเลย

เล่ากันว่าชายคนหนึ่งสมัครงานเข้าบริษัทโฆษณา ต้องการให้ถึงมือ ครีเอทีฟ ไดเร็คเตอร์ ผู้ที่เขาเชื่อว่าจะความสดแปลกใหม่ แต่การผ่านด่านไปถึงตัวคนว่าจ้างยากมาก เขาส่งใบสมัครใส่ซองสีชมพู เขียนหน้าซองว่า ส่วนตัว ฉีดน้ำหอมราคาแพงลงไปบนซอง ส่งไปยัง ครีเอทีฟ ไดเร็คเตอร์ คนนั้น

เมื่อจดหมายไปถึงบริษัท เจ้าหน้าที่ไม่กล้าเปิดจดหมายฉบับนั้น เพราะหน้าตาของมันดูเป็นเรื่องส่วนตัว จดหมายถูกส่งตรงไปที่ผู้รับ ซึ่งประทับใจวิธีชาญฉลาดของผู้สมัคร และให้งานเขาในที่สุด

ในวงการโฆษณา ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จดหมายสมัครงานอยู่ในรูปแปลกๆ ด้วยกรรมวิธีแปลกๆ สมัยที่ยังอยู่ในโลกของวงการโฆษณา ผมเคยพบการนำเสนอจดหมายสมัครงานที่ออกแบบมาเพื่อสร้างความประทับใจตั้งแต่อ่านจดหมาย เอเจนซีทั่วโลกต่างก็เคยได้รับจดหมายแปลกๆ แบบนี้ เช่น ส่งใบสมัครงานในรูปแท่งช็อคโกแล็ต โดยพิมพ์ประวัติบนกระดาษห่อ บางคนพิมพ์จดหมายสมัครงานบนเสื้อยืด บางทีผู้สมัครบางคนส่งแผ่นเสียง ส่งชา ยาสีฟัน กล่องไม้ขีดไฟ ส่งผลงานในรูปนิตยสาร ฯลฯ

บางคนคิดว่าจดหมายสมัครงานต้องสุภาพ บางคนเห็นว่าการเขียนอะไรที่แปลกออกไปจากกรอบคือความไม่สุภาพ หรือ ‘เล่นมากไป’ แต่จดหมายที่สร้างสรรค์อย่างยิ่งก็สุภาพได้ เพาะความสุภาพเป็นคนละเรื่องกับความคิดสร้างสรรค์

ในวงการโฆษณา การรับสมัครงานมักไม่ดูที่เกรด เพราะมันไม่มีความหมายอะไรเลย ตรงกันข้าม ในวงการโฆษณา จดหมายสมัครงานแบบ ‘เซมเซม’ ถูกเขี่ยทิ้งทันที พวกเขาต้องการจดหมายที่แสดงให้เห็นว่าผู้สมัครคนนั้นมีความคิดสร้างสรรค์และวิธีนำเสนอที่น่าสนใจ

หลายคนเข้าใจผิดว่า ความคิดสร้างสรรค์หมายถึงการออกแบบยากๆ ซับซ้อน แปลกๆ มันไม่เป็นความจริง ตรงกันข้าม ความคิดสร้างสรรค์ที่ดีและได้ผลเป็นการออกแบบที่เรียบง่ายทั้งนั้น

นี่ไม่ได้หมายความว่าเราต้องเขียนจดหมายสมัครงานแบบพิสดารหลุดโลก ออกแบบซับซ้อน มันอาจเป็นเพียงข้อความง่ายๆ ภาษาเรียบง่าย แต่น่าสนใจก็ได้ ยกตัวอย่างเช่นใช้คำพูดหรือวิธีเล่า หรือมุมมองของผู้เขียน การเรียงเรื่องให้เป็นจดหมายสมัครงานที่แปลกได้ แสดงว่าคนสมัครงานมีวิสัยทัศน์ มุมมองกว้างไกล น่าชวนมาทำงานด้วยกัน

เลขานุการคนหนึ่งสมัครงานที่บริษัทโฆษณาแห่งหนึ่ง ตำแหน่งเลขานุการของ ครีเอทีฟ ไดเรคเตอร์ เธอส่งจดหมายสมัครงานแบบปกติ แต่แยกเป็นสองฉบับต่อกันวันละฉบับ วันแรกส่งจดหมายเขียนด้วยภาษาชวเลข อ่านไม่รู้เรื่อง วันต่อมาส่งจดหมายที่เป็นคำแปลไปให้ ครีเอทีฟ ไดเรคเตอร์ เรียกตัวผู้สมัครไปสัมภาษณ์ทันที เพราะแม้จะเป็นจดหมายสมัครงานแบบเดิม แต่กระบวนการส่งได้คะแนนเต็มเรื่องความคิดสร้างสรรค์และสื่อสารถึงผู้ว่าจ้างว่าเธอเขียนชวเลขเป็น

แน่ละ ไม่ทุกวงการทุกองค์กรกล้ายอมรับความคิดต่างแบบนี้ แต่หากจะใช้ชีวิตอย่างคนที่มีความคิดสร้างสรรค์ ทำไมต้องไปทำงานในสภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้อให้ความคิดสร้างสรรค์เติบโตเล่า?

คำว่า ‘จดหมายสมัครงาน’ ไม่ได้จำกัดอยู่ที่การหางาน การหาลูกค้าใหม่ การขายสินค้าใหม่ ก็เป็นอีกรูปหนึ่งของจดหมายสมัครงาน

ในการสมัครเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยชั้นนำระดับ ไอวี ลีก ของโลก ใบสมัครแบบ “เนื่องจากกระผมอ่านหนังสือพิมพ์ xx ฉบับวันที่ xx เดือน xx ปี xx” จะถูกโยนลงตะกร้าทันที เกรดสูงๆ ไม่ช่วยให้เข้ามหาวิทยาลัยเหล่านั้นเสมอไป พวกเขาต้องการคนที่มีความคิดสร้างสรรค์ เพราะมีแต่คนที่มีความคิดสร้างสรรค์จึงสร้างนวัตกรรมได้



วินทร์ เลียววาริณ

www.winbookclub.com

31 มกราคม 2558


คมคำคนคม


Problems are hidden opportunities, and constraints can actually boost creativity.

ปัญหาต่างๆ เป็นโอกาสซ่อนอยู่ และอุปสรรคสามารถกระตุ้นให้เกิดความคิดสร้างสรรค์

Martin Villeneuve

ส่งต่อให้เพื่อน :  
 
 
 
ความเห็นที่ 1
ต้นกล้า 31-01-2015 18:19

อืม ก็จริงอย่างที่คุณอาว่านะ blush

 
 
 
แสดงความเห็น
 
 
Email
 
Password
 
 
    
 
หนอนในตะกร้า (รวมบทความทั้งหมด)
 
Creativity (9)
Creativity (8)
Creativity (7)
Creativity (6)
Creativity (5)
ปีเปลี่ยนทิศ
Creativity (4)
Creativity (3)
Creativity (2)
Creativity (1)
คู่มือดูหนัง Interstellar (2)
คู่มือดูหนัง Interstellar (1)
ปลาตัวแรกที่ว่ายในสนามฟุตบอล
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 19
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 18
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 17
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 16
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 15
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 14
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 13
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 12
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 11
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 10
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 9
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 8
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 7
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 6
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 5
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 4
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 3
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 2
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 1
กบในหม้อน้ำ
วิชาที่ไร้ประโยชน์
ใต้เงาของคนอื่น
สร้างปัญหามาแก้
ไซ่ง่อนรำลึก
เสียงเพลงในกองขยะ
ขนมสอดไส้
สัญญาณจากสวรรค์
ระหว่างทางสู่ความสำเร็จ
ผักชี
งานฝีมือ
ห้องสามห้อง
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (9)
มนุษย์หมาป่า
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (8)
มีแผน v.s. วางแผน
นาฬิกาทราย
เนื้อคู่
หนึ่งในสามพันล้าน
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (7)
เครื่องกรอง
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (6)
เมียเก่า
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (5)
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (4)
ส.ค.ส. 2557 : ข้อแม้ของความสุข
สนับสนุนปฏิวัติด้วยรถถัง!
กล่องใส่ภูเขา ต้นมะพร้าว ทะเล เรือ หาดทราย
ไม่มีเงินไม่ต้องใช้
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (3)
ป้อมตำรวจ
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (2)
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (1)
เรื่องน่าอัศจรรย์
ฉี่ไม่เข้าเป้า
ไดโนเสาร์หลังบ้าน
ยาเม็ดสีฟ้ากับยาเม็ดสีแดง
ระนาบที่สี่ของชีวิต
บนกับล่าง
เด็กเวร
ภาพเบลอ
กรอบของสนามเบสบอล
ตับหมู
ทุกข์ทบต้น
หนึ่งปีมี 400 วัน หนึ่งวันมี 22 ชั่วโมง
ซอมบี้
Fake!
ปลาปีนเขา
มนุษย์พิเศษ
บทเรียนหลังพวงมาลัยรถยนต์
นักเดินทาง
บุญสำเร็จรูป
ขนมจีบ
สมการชีวิต
100 เรื่องแปลก
โลกคู่ขนาน
ตายก็ตาย รอดก็รอด
เดินเท้าไปโรงเรียน
ความคิดกำหนดชะตาชีวิต
คนโชคดี
เปลี่ยนกระถาง
ฟีนิกซ์
วันเกิดปีที่ 3,500,000,000
นาฬิกาของนกฮูก
อิฐทีละก้อน
เดาสร้างทุกข์
ปิศาจในตัวเรา
หนังพากย์
กระถางเปล่า
นอนหลับ กินข้าวอร่อย
iJOBS
เศษสตางค์
ตลกอันตราย!
บ้านแตกเพราะ สตีฟ จ็อบส์
แตะหัวใจ
เมื่อหัวใจเต้นครั้งที่ 15,000,000,000
ชั้นดิน
ตอไม้
ฟ้าถล่ม
สายดิน
คุณค่าของชิ้นส่วนเล็กๆ
ยาใจ
ยอดฝีมือทำเก้าอี้
ด้านที่มองไม่เห็น
กำแพงขวางรัก
LAT
อาหารหมู
3G
“โลกไม่ยุติธรรมเลย”
ภาษาแผ่นดิน
แม่น้ำแสงจันทร์
ยานเวลามีจริง!
ช็อกโกแลตยัดไส้
ของพิเศษ
รักวัวให้ผูก รักลูกให้ IPAD
ทหารผ่านศึกกับเด็กชายขาพิการ
ตัวขี้เกียจ
ประกันใจตลอดชีวิต
ตาไม่ถึง (2)
ตาไม่ถึง (1)
ฟาดดาบ
ท้องฟ้าไม่ปิดทุกวัน
ไฟปรารถนา
ในห้วงเหวของความตาย
แก้บน
หนึ่งวันของเมย์ฟลาย
กาลเทศะกับการใช้ชีวิตอย่างมีความงาม
ปลาที่ไม่ยอมขึ้นบก
หัวใจที่ไม่จมน้ำ
สะฮารา
แดดเที่ยง
รองเท้ากับแซกโซโฟน
โซดา
คนหัวใจเหล็ก
ลายมือ
ทุดง!
แลคโตบาซิลัส
หกลิตร
ครัวสุข ตอน สลัด
GPS
This is the latter.
พู่กันของ จุก เบี้ยวสกุล
Bad hair day & On the job training
Connection
Backfire
รถยนต์ใต้สะพาน
ทำดีไม่ได้ดี
Will I do it again?
หนอนในแอปเปิล
Grow old gracefully
ชีวิตย้อนคืน
46 วินาที
มีดีต้องอวด?
Mediocrity
อาย
It will pass.
สัมผัสพิเศษ
เครื่องมือชิ้นสุดท้าย
หัวใจใต้จุดเยือกแข็ง ตอน 2
หัวใจใต้จุดเยือกแข็ง ตอน 1
เด็กโง่
ขอบเขตความรักของพ่อแม่
ก่อนถึงเส้นตายรัก
หัวบันไดแห้ง
ตัด-หั่น-เจี๋ยน
ฉันกับเรา
สองปีกและตรวน
ผิดที่
ผู้หญิงของขงเบ้ง
เสื่อผืนหมอนใบ
somebody-nobody
เจ็ดชั่วโคตร
วิศวกรรมแห่งชีวิต
ยี่สกที่ไม่ยอมกินเบ็ด
เสิร์ฟกาแฟเจ้านาย
Dum spiro, spero
Between the devil and the deep blue sea
decoy
ปะติรู-ป-ระชาธิปไตย!
I Do a Dream
พื้นที่เสื่อมโทรม
White Lies
Homesick
ตุ๊กตาล้มลุก
ด่านรัก
Swinging!
วันนรก
บริหารเวลา
นิทานเรื่อง จีนกับใบมะขาม
บทความสัมมนาซีไรต์ 1999
ซีอีโอชีวิต
มุมงดงามที่เหลืออยู่
ฟุกุชิมะ 50
ตะกอนก้นแก้ว
สมมุติว่า...
จงทำชั่ว!
ฮะจิโค, รุสวอร์ป และ บ๊อบบี้
เกจ์น้ำมัน
ความฝันริมถนน
เถรตรง
15 Minutes of Fame
อำนาจของเสียงหัวเราะ
acquaintance
The end justifies the means
นิยายประหลาด
ปอดแหก
ก้นเหว
เสียงของหัวใจ
จูบตีน
สองมือเล็กๆ ของเราแต่ละคน
ชีวิตติดกับ
ปาฏิหาริย์ของจุดสีฟ้าอ่อน
ฟองน้ำ
Shit happens!
ริบบินสีเหลืองบนต้นไม้
เสียงไวโอลินที่ไม่มีใครได้ยิน
ช่องโหว่
“แล้วไงล่ะ?”
แรงดึงดูด
No life!
ตั๋วรถไฟครึ่งราคา
พลังของความพลิกแพลง
เดี๋ยวนี้!
คู่แท้
ยาวิเศษ
บทเรียนนอกตำรา
เปลือกนอกกับแก่นใน
Reset
อารมณ์ขันกันกระสุน
กระดุมเม็ดแรก
เซลล์ใหม่
โรจน์แม็พ
ของขวัญวันอังคาร
ปีกแห่งพระปรีชาชาญ
แตงโมสี่เหลี่ยม
ห้องเรียนของวั่นเล่าหยัง
ธรรมะในห้องน้ำ
สื่อสาน
ลูกปลาในแอ่งน้ำ
ไม้คาน
ยึด sub !
ศาสนาผี
จดหรือไม่จด?
เครื่องมือวิเศษ GT 200
ราคาคุย
เม็ดเกลือแห่งอหิงสา
ดาวอังคารเหนือต้นเชอร์รี
หลุมอากาศ
สื่อสังวาส 3
สื่อสังวาส 2
สื่อสังวาส 1
อยากให้คนอื่นจดจำคุณอย่างไร?
เสือกับหน้ากากมนุษย์
Blessing in Disguise
สวนสัตว์ (จบ)
สวนสัตว์ (1)
เสียดายที่...
เสียงบ่นของคนทำหนังสือคนหนึ่ง (3)
เสียงบ่นของคนทำหนังสือคนหนึ่ง (2)
เสียงบ่นของคนทำหนังสือคนหนึ่ง (1)
ก่อนที่ไฟจะดับ
ของหวาน
คนตาบอดในฤดูใบไม้ผลิ
เด็กหญิงที่สวยที่สุดในโลก
ป้ายสต.
ความบังเอิญที่น่ารื่นรมย์
ชื่อเสียงกับความสุข
ออมสินเวลา
ยานเวลากับเครื่องมือพยากรณ์อากาศ
ประชดชีวิต
แอ๊ปเปิ้ลสีแดง
เครื่องมือ
When it rains, it pours.
ดร. เจคเคิล กับ มิสเตอร์ไฮด์
จุดเล็กๆ จุดหนึ่ง
ผัดไทยหนึ่งนาทีครึ่ง
เล่นให้จบเกม
แว่นตาดำ
คำบวกคำลบ
ล้มแล้วเหยียบ
มาราธอน
มองกว้างมองไกล
พ่ายแพ้อย่างสง่างาม
ชายผู้ระเบิดปรมาณูหล่นใส่หัวสองหน
ชาติมีราคาเท่าไร?
ความงามของความเงียบ
เช็กช่วยชาติ
ทูนอิน
รักข้ามพรมแดนสงคราม
เมืองขี้เมา (2)
เมืองขี้เมา (1)
ตุ๊กตาล้มลุก
สมุนไพรอันตราย 13 ชนิด
ตายอย่างหมดจด
เห็นมดเท่าช้าง
ถุงกาแฟ
ผงซักฟอก
พิษทางใจ
มากคนมากความ
เราควรรื้อถอนโครงสร้างของละคร 'น้ำเน่า' หรือไม่?
ปาร์ตี้ชีวิต
รักตัวเอง
แผ่นดินของเรา
หนทางสายที่สอง
ก่อนขึ้นเขาสูง
คนละเรื่องเดียวกัน
อกหักดีกว่ารักไม่เป็น?
อาตี๋สักมังกร
แผนที่โลกกลับหัว
เมื่อถูกถีบลงน้ำ
แก้มอีกข้างหนึ่ง
วิกฤติกับโอกาส
ฉัพพรรณรังสี
ปากมีไว้เพื่อ...?
ข้าวผัด
ชีวิตพอเพียง
ในแสงสุดท้ายของวัน
วาบหวิววิทยาลัย
คุณค่าของชีวิต ตอน 4 (จบ)
คุณค่าของชีวิต ตอน 3
คุณค่าของชีวิต ตอน 2
คุณค่าของชีวิต ตอน 1
เลขนำโชค
คนเราสามารถเป็นคนดีโดยไร้ศาสนาได้หรือไม่?
ท้องฟ้าเป็นผู้ชาย ดวงดาวเป็นผู้หญิง
คนใบ้ในห้องเรียน ตอนที่ 2
คนใบ้ในห้องเรียน ตอนที่ 1
คนจนห้ามท้องเสีย
ตบกะโหลกพระ
ในฤดูหนาวอันแสนนาน
ศูนย์แคลอรี
คำขอโทษ
เครื่องมือชิ้นหนึ่ง
เราสามารถก้าวไปถึงสังคมอุดมคติได้หรือไม่
เส้นโค้ง เส้นเว้า กับเส้นหยัก
โรคติดต่อ
วันที่ 1 มกราคม
แผลเป็นของ คิม ฟุก
แบบสอบถามชีวิต (3)
เสียงสุดท้ายให้โลกได้ยิน
แบบสอบถามชีวิต (2)
วนิดา
แบบสอบถามชีวิต (1)
ผลไม้วิเศษ
ผู้หญิงขอผู้ชายแต่งงาน
อำนาจเหนือธรรมชาติจะนำพาสังคมไทยไปถึงไหน?
คนอารมณ์ดี
หัวใจที่ชายแดน
ว่าด้วยความ 'เพอร์เฟ็ค'
เรื่องของ J
เครดิตกับภาพลักษณ์
อาชีพ : แม่บ้าน
หัวใจ Y
‘ฮาร์ท’ กับ ‘เฮด’
ย้อนกลับสู่ความเป็นระเบียบ
สุญญากาศ
เคียงไหล่ลูกน้อง
แมวที่ริมฝั่ง
รับ-ไม่รับ ร่างรัฐธรรมนูญ (แห่งชีวิต)
‘คิดได้ไง’ กับ ‘คิดโง่ๆ’
ปฏิทินจักรวาล
คุณค่าของของทรัพยากร
ทาสของชื่อเสียง
จากความว่างเปล่าสู่ความว่างเปล่า
ความคงอยู่ของความมืด
จตุ-calm
บุญคุณกับกตเวทิตา
ลมปราณแห่งปัญญา
คนที่ไม่มีวันแก่
หมาเยี่ยวรดภูเขาทอง
ปากที่เสกศิลป์
คนวิ่งชีวิต
ผู้หญิงผมขาวที่นั่งแถวหน้าสุดในห้องเรียน
ไวโอลินกับหมีแพนด้า
ในตอนจบวัน
สิ่งที่เรามีเหลืออยู่
ปีกหัก
เข็มทิศกับไวโอลินของไอน์สไตน์
ถึงจะเดินถอยหลัง ก็ยังต้องออกแรง
เสน่ห์ของความเรียบง่าย
ล้มแล้วลุกขึ้นมาโลดแล่นต่อไป
การมีชีวิตอยู่อย่างมีชีวิต
ไฟดับห้านาทีในหัวใจ
นางสาวมารยาท
0 นาทีก่อนเที่ยงคืน
บทเรียนที่โรงเรียนไม่ได้สอน
หมาแย่งก้อนเนื้อ
ผู้ไม่เคยยอมแพ้ต่อชะตากรรม
น้ำท่วมทุ่ง
โลกที่ไร้สิ่งกีดขวาง
ปัญหารัก
วิตามินชีวิต
มาจากอากาศธาตุ
ยิ่งน้อยยิ่งมาก
ปาฏิหาริย์แห่งการใช้สติและปัญญา
Happy Ever After
มือหยาบกร้านที่สานเก้าอี้ไม้ไผ่
นิสัยเสียที่เรียกว่า วิตก
รสชาติของชีวิต
ไม่มีวันยอมแพ้
ของปลอม
ริมแม่น้ำ
ฤดูกาล
อาซ้อกับหมูในอวย
ผลของการพยายามเอาใจทุกคน
นังอิจฉา
ความตายคือความรัก
บนโต๊ะอาหารเช้า
เบื้องบนมีแสงอาทิตย์และแสงดาว
รอยเท้าข้างเดียวของลีนา
รถไฟสองขบวน
การรอคอยของ ลี อัง
จุดฝันในม่านมืด
คุณค่าของกระดาษแผ่นหนึ่ง
ไกลกว่าที่ตามองเห็น
เสน่ห์ร้อยเปอร์เซ็นต์
คนที่เต้นรำที่หัวใจ
เบื่อคนบ่น
คนไม่ยอมแพ้ที่ปลายทางโลก
นางในฝัน
หนึ่งก้าวถัดไป
วันไม่ดี
เด็กสาวแขนขาดที่สี่แยก
ความฝันที่เก็บไว้ในลิ้นชัก
สิ่งที่ใครก็เอาไปจากเราไม่ได้
ในแสงสลัว
หลุมดำ
โอกาสที่สอง
โลกใบเล็กของ กนกพงศ์ สงสมพันธุ์
วันเสียตัว
สุขพึงใจกับสุขชื่นใจ
อีแก่ที่ไม่มีใครต้องการ
อนุภาคที่มีวิถีชีวิตของมันเอง
ก้าวย่างแรก
ฮีอา ลี กับนิ้วทั้งสี่
รูบนกำแพงกั้นน้ำ
เสียงที่ไม่มีวันจางหายไปจากโลก
น้ำพุศักดิ์สิทธิ์
ไม้กางเขน
ความฝันโง่ๆ
ความดีความชอบ
กราบสามีก่อนเข้านอน
ชีวิตที่ดี
กลางสายฝน
สัตว์ประหลาดในโลกที่แสนสวยงาม
ทางเลือกของหัวใจ
เส้นตายกับคำท้าทาย
ยืนด้วยเท้าของตนเอง
จรรยาบรรณ
วิปริตธรรมชาติ
ยาขม
เข็มทิศ
วันแห่งความหวัง
Perception - Reality
ดีทอกซ์
รังที่สร้างด้วยรัก
บทเรียนที่สูญเปล่า?
ไหว้สัตว์ตาย
เนรคุณธรรมชาติ?
โลกของไอ้แก่
การศึกษากับปัญญา
ตัวกูของใคร
รักคนอื่นหรือรักตัวเอง?
บทเรียนจากตะกร้า
บทเรียนจากความเชื่องช้า
วิบัติสมมุติ
"ถ้ารู้อย่างนี้จะไม่..."
เจตนาดีกับลมปาก
งานใหญ่กับงานยิ่งใหญ่
ต้นรักในหัวใจ
ทวนน้ำ
ขนาดของหัวใจ
ไม้ผลัด
ส้มเปรี้ยวกับส้มหวาน
คนที่สิบเอ็ด
คำสุภาพกับมารยาทที่แท้
ก่อนเปลือกตาจะปิด
"ช่างมัน ฉันไม่แคร์"
ถ่ายน้ำมันเครื่อง
อภัยทาน
วันแห่งความรัก
ของใหม่
สองข้างทางสู่เส้นชัย
คนตาบอดบนสะพานแคบ
คุณค่าเล็ก ๆ ของตัวไร้ประโยชน์
งานทรมานกับงานในฝัน
สายน้ำกับความตาย
มาสาย-กลับดึก
31 ธันวาคม
ลอกคราบจากภายใน
กบเลือกงาน
ไม้แข็งกับไม้อ่อน
ไส้เดือนกับมังกร
ขาวกับดำ
ประโยชน์ของความไม่มี
รอยเท้าเล็ก ๆ ของเราเอง
เติมน้ำใสใส่หัวใจ
เปลือกของสุภาพชน
สายรุ้ง
Expiry Date
นาฬิกา
เสียน้อยเสียยาก
กติกา
ก็แค่ความไม่สะดวกเล็ก ๆ
ความยาวของหนึ่งวินาที
ข้างกำแพงสงคราม
ส่วนเกิน
เพลงรัก
อหิงสา
คนแก่ในสวนสีเขียว
ความอึด
The Evil Thing?
ความฝัน