หมายเหตุ : เมื่อต้นปีนี้ผมรีวิวซีรีส์ Fargo ซีซั่น 5 โดยไม่รู้ว่า Netflix ฉายซีซั่น 1-4 ด้วย จึงย้อนกลับไปเริ่มดูตั้งแต่ซีซั่น 1-4 ตอนนี้ดูครบแล้ว จึงขอรีวิวใหม่ เป็นภาพรวม 1-5

.......................

Fargo เป็นชื่อเมืองในรัฐนอร์ธ ดาโกตา แต่ก็เป็นชื่อของหนังปี 1996 และซีรีส์ช่วง 2014-2024

หนังต้นฉบับเป็นผลงานของพี่น้องโคเอน คนสร้าง No Country for Old Men หนังประสบความสำเร็จ ได้ทั้งเงินและกล่อง ระดับรางวัล Best Director Award

จึงมีการสร้างซีรีส์ แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ผ่านไปร่วม 20 ปีก็สร้างซีรีส์อีกรอบ คราวนี้ประสบความสำเร็จ สร้างถึง 5 ซีซั่น แต่ละซีซั่นเป็นเรื่องเอกเทศ ซีซั่น 1-2 มีการเชื่อมโยงกันบ้าง

มาว่ากันที่ไตเติ้ลก่อน ทุกตอนของเรื่องมีข้อความว่า "This is a true story." เน้นคำว่า true ชัดๆ แต่เมื่อดูไปสักพัก ก็รู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง เพราะเรื่องแปลกเกินไปที่จะเป็นเรื่องจริง เช่น เล่าว่า 500 ปีก่อน เกิดอะไรขึ้นกับตัวละครคนหนึ่ง มันเป็นลูกเล่นของหนัง มันไม่ใช่เรื่องจริง มันล้อเลียนความเชื่อง่ายของคนดูต่างหาก

Fargo 1 เป็นเรื่องนักฆ่ามืออาชีพนาม Lorne Malvo วันหนึ่งเขาบังเอิญพบกับตัวละครเซลส์แมนขายประกันชื่อ Lester Nygaard เซลส์แมนเล่าว่าโดนเพื่อนเก่าสมัยนักเรียนรังแก และบทสนทนาก็เป็นการพูดเล่นๆ ว่า น่าจะฆ่าคนรังแก วิถีทางของทั้งสองก็เปลี่ยนไป เพราะ Lorne Malvo ไม่ชอบพูดเล่น

Fargo 2 ย้อนเวลากลับไปในปี 1979 เรื่องของคู่สามีภรรยาที่ต้องการปกปิดคดีขับรถชนคนตายแล้วหนี แล้วโยงเข้าหาตัวละครใน Fargo 1 เรื่องก็อินุงตุงนังเลือดสาด

Fargo 3 เกิดขึ้นในปี 2010 เรื่องของพี่น้องฝาแฝดที่มีวิถีชีวิตต่างกันคนละโลก มาโยงกันด้วยเรื่องอาชญากรรม โดยมีตัวละครปริศนา V.M. Varga มาบงการ

Fargo 4 แหกคอกออกไปเป็นหนังการชิงอำนาจของมาเฟียสองค่าย ฉากคือแคนซัส ซิตี ปี 1950

Fargo 5 เรื่องของแม่บ้านคนหนึ่งชื่อ Dot Lyon ที่ความหลังตามมาไล่ล่า

Fargo 1 ทำได้ดี รักษาอารมณ์และโทนเรื่องดี ตัวละครนักฆ่า Lorne Malvo น่าสนใจ อาจเป็นนักฆ่าที่มีความลึกที่สุดคนหนึ่งในโลกภาพยนตร์ หนังอยู่ในเกรด 10/10

Fargo 2 ก็ยังดี แต่แผ่วลงไปบ้าง

Fargo 3 ก็ยังดี แต่แผ่วลงไปอีก

Fargo 4 มีซับพล็อตมากเกินไป ตัวละครมาก ทำให้เยิ่นเย้อไปบ้าง แต่ยังคุมหนังได้อยู่

Fargo 5 ใช้องค์ประกอบบางอย่างของ Fargo ต้นฉบับ ซึ่งเป็นเรื่องของคนที่จ้างคนร้ายไปจับคนในครอบครัวตัวเองเรียกค่าไถ่ แต่โทนเรื่องดำหม่นกว่ามาก

หนังรักษาความตื่นเต้น ความน่าสงสัยได้แทบตลอด จุดเด่นอยู่ที่ตอนจบซึ่งเล่าเรื่องเกือบครึ่งตอนในมุมปรัชญา คล้ายฉากจบของ No Country for Old Men แต่ยาวกว่า และทรงพลัง จบสวย

หนังโหด ดิบ เถื่อน หลายช่วงสร้างความสะใจ แต่ขณะเดียวกัน ก็เล่น emotion ได้ดี แทรกอารมณ์ขันร้าย บทหนังสามารถทำให้ในตอนหนึ่งเราเกลียดคนร้าย อีกตอนหนึ่งเราลุ้นให้เขารอด

Fargo 5 ค่อยตีตื้น สู้สีกับ Fargo 1

แต่ในบรรดานี้ Fargo 1 น่าจะดีที่สุด มือปืนกวนตีนที่สุด

เรื่องส่วนใหญ่ ตัวละครแต่ละคนน่าสนใจ มีความลึก และความขัดแย้ง หนังคล้ายจะบอกเราว่า อย่าจริงจังกับหนัง ชีวิตจริงของเราที่เป็น true story ก็อาจดูไม่ใช่

โดยรวมเป็นหนังทริลเลอร์อาชญากรรมที่น่าสนใจและทำได้ดีเรื่องหนึ่ง พี่น้องโคเอนคงพอใจ

บางซีซั่นดีระดับ 10/10 บางซีซั่นก็แผ่วลงมาประมาณ 9/10 เอาเป็นว่าเหมารวมเป็น 9.5/10 ก็แล้วกัน

ฉายทาง Netflix

วินทร์ เลียววาริณ 
1-8-26

วินทร์ เลียววาริณ รวมบทรีวิวหนังจำนวนหลายร้อยเรื่องในหนังสือใหม่ บ้าหนัง 1-4 มีจำหน่ายในรูปอีบุ๊คที่เว็บไซต์ winbookclub.com และที่ MEB (คีย์คำว่า วินทร์ เลียววาริณ)

(มาตรการให้คะแนนของ วินทร์ เลียววาริณ : ความคิดสร้างสรรค์ + สาระ + ศิลปะการเล่าเรื่อง)

หนังซีรีส์สายลับ Agent Kim Reactivated ที่เพิ่งจบไป ให้ประสบการณ์อย่างหนึ่งกับผู้ชมคือ หนังเตือนเราเป็นระยะว่านี่ไม่ใช่เรื่องจริง นี่เป็นการแสดง เพราะทุกๆ สิบห้านาที เราเห็นตัวละครขายสินค้าตรงๆ ทื่อๆ แบบ hard sell

หนังสายลับที่ขายของแบบไม่ทื่ออย่างนี้ ก็เช่น หนังเจมส์ บอนด์ ทั้งหลาย แต่กระนั้นความเก่งกาจของพระเอกก็ทำให้เราตื่นและรู้ว่า นี่เป็นหนัง

นานๆ ทีที่เราจะเจอหนังที่เราดูแล้ว รู้สึกว่าเราถูกดูดเข้าไปในหนังเรื่องนั้น โดยลืมไปว่ามันเป็นหนัง

The Secret Agent (สายลับ) คือหนังแบบนั้น

แต่มันไม่ใช่หนังสายลับ

ชื่อหนังสายลับอาจมีนัยของชีวิตของคนที่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ เหมือนสายลับ

ยุคนั้นคือบราซิลปี 1977 ในห้วงเวลาแห่งอำนาจเผด็จการทหารครองเมือง

ตัวเอกของเรื่องคืออาร์มานโด (ชื่อจริง) หรือมาร์เซโล (ชื่อปลอม) หนีการตามล่าจากฝ่ายที่ไม่ชอบหน้าเขา ด้วยเหตุผลที่ไม่จำเป็นต้องอธิบาย

เขาเดินทางไปกบดานที่เมือง Recife ด้วยรถเต่าสีเหลือง ในช่วงเทศกาลคาร์นิวาล ทันทีที่ไปถึงเขาก็โดนตำรวจรีดไถ

มันคือบราซิลในยุคที่เต็มไปด้วยความตาย คอร์รัปชั่น

มันคือโลกมืดที่ผู้คนเลือกหนีโดยระเบิดความเครียดออกมาผ่านเทศกาลคาร์นิวัล หรือดูหนังดังอย่าง Jaws และเสพข่าวแปลกๆ เช่น ฉลามงาบขาคน (ซึ่งเป็นข่าวจริงในยุคนั้น)

และข่าวขาลึกลับ (Hairy Leg)​ ที่ไล่ล่าคน ซึ่งนักข่าวสร้างขึ้นมาเสียดสีการเซ็นเซอร์ของรัฐบาล

และ อ้อ! ด้วยเสียงเพลงของวง Chicago “If you leave me now, you take away the biggest part of me.”

The Secret Agent เป็นหนังสะท้อนสังคมบราซิลยุค 70 ผ่านการเล่าเหตุการณ์ การเสียดสี ล้อเลียนขำๆ ด้วยองค์ประกอบความเหนือจริงแบบ magical realism

ทำให้หนังมีรสชาติแปลก สุดบรรยาย

ในฉากหนึ่งของหนัง มีภาพหนังตลกเรื่อง Le Magnifique ที่แสดงโดย Jean-Paul Belmondo ที่เป็นหนังล้อเลียนหนังสายลับ

หนังดูไม่ง่าย เปิดเรื่องช้า แต่หากอดทนผ่านท่อนแรกไปแล้ว และรู้แนวทางของเรื่อง ก็จะเริ่มสนุก และอาจลุ้นไปกับชะตากรรมของตัวละครต่างๆ ซึ่งไม่ใช่จุดสำคัญว่าใครจะตาย ใครจะรอด

การเล่าเรื่องที่เหมือนนำองค์ประกอบของหนังคนละม้วนมาผสมกันแบบนี้ ทำให้นึกถึงเรื่อง Pulp Fiction ของ เควนติน ทาแรนติโน แน่นอน มันไม่ใช่หนังแนวเดียวกัน แต่เป็นงานคอลลาจของหลายองค์ประกอบที่นำมารวมกันเพื่อทำหน้าที่สะท้อนและเสียดสีสังคม

The Secret Agent จึงอาจเรียกว่าเป็นหนังอาร์ตแบบคอลลาจ

งานแบบนี้ทำยาก และมีโอกาสสูงที่จะเละ

ที่น่าชมคือนักแสดงทุกคนในเรื่องนี้ แสดงเหมือนไม่ได้แสดง เหมือนเรานั่งยานเวลาไปในเหตุการณ์นั้นจริงๆ

คำถามสุดท้าย ควรดูไหม? คำตอบคือหนังเรื่องนี้ ไม่ชอบมาก ก็เกลียดเลย ไม่มีระหว่างกลาง

10/10
(ฉายทาง Netflix)

วินทร์ เลียววาริณ 
30-7-26

วินทร์ เลียววาริณ รวมบทรีวิวหนังจำนวนหลายร้อยเรื่องในหนังสือใหม่ บ้าหนัง 1-4 มีจำหน่ายในรูปอีบุ๊คที่เว็บไซต์ winbookclub.com และที่ MEB (คีย์คำว่า วินทร์ เลียววาริณ)

(มาตรการให้คะแนนของ วินทร์ เลียววาริณ : ความคิดสร้างสรรค์ + สาระ + ศิลปะการเล่าเรื่อง)